θα μας πάρουν με τα βοτσαλάκια...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γιάπηδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γιάπηδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014

Γιώργος Βιδάλης, Παναγιώτης Αγκανάκης στο facebook.


Απολαυστική η σημερινή "κατασκοπία" μου στο facebook. 

Ο Γιώργος Βιδάλης, είναι υποψήφιος με το συνδυασμό του Γιάννη Μελά ενώ ο Παναγιώτης Αγκανάκης είναι υποψήφιος με τη δημοτική κίνηση της Καίτης Κυλάκου "πάμε αλλιώς". 

Δύο φορές ο Γ. Βιδάλης, απευθύνεται υποτιμητικά στον Π. Αγκανάκη, ότι "μπερδεύεται". 

 Όμως ο κ. Βιδάλης ψεύδεται. 

Δεν υπήρξε καμία επιστολή - καταγγελία - αποχώρηση πριν από τρία χρόνια του ίδιου "μαζί με ομάδα δημοτικών συμβούλων" όπως αναφέρει.

Κοκκίνισα τα μπερδέματα 
(συστηματικό μπέρδεμα ημερομηνίας από υποψήφιο =ψέμα).

Τώρα, αν κοκκινίσω και τα ορθογραφικά τα συντακτικά κλπ, το γραπτό θα γίνει σαν φανελάκι του Ολυμπιακού.


 Ερυθρόλευκο...

Κάτω -  κάτω μαργαριτάρι "τεχνητές διαχωρήσεις"



Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2009

Ανθρωπάκια και μυρμήγκια.


Μερικές φορές, συναντώ ανθρώπους, που έχω καιρό να τους δω, αλλά έχουν υποστεί μεταβολές.


Σοβαρές μεταβολές.




  • Έχουν ξεχάσει ότι μαζί περνούσαμε απέναντι τα ρέματα για να πάμε σχολείο.


  • Έχουν αφαιρέσει ότι στο υπόγειο μπιλιαρδάδικο και στο μπόουλινγκ στον Προφήτη Ηλία περνούσαν τις κοπάνες τους με τράκα τον καφέ και άδειο το στομάχι.


  • Έχουν ξεχάσει ότι πήγαιναν "σχολικές εκδρομές στο παλιό γηροκομείο".


  • Έχουν ξεχάσει ότι μοιράζονταν τσιγαράκι και κρουασάν στις βρωμερές τουαλέτες με την τρύπα, και βαστούσαν τσίλιες εναλλάξ, μέχρι να τελειώσει το διάλειμμα.


  • Έχουν παραλείψει ότι δανείστηκαν από φίλους για να τελειώσουν το ΚΑΤΕΕ της κακιάς ώρας.


  • Ότι έγινε ρεφενές στο σόι, για να τελειώσουν το στρατιωτικό.


  • Έχουν αφαιρέσει από την μνήμη τους, ότι φίλησαν κατουρημένες ποδιές, για να αναλάβουν την αρχοντοκαρέκλα τους στο Δημόσιο ή για να πάρουν την αδειούλα για το μαγαζάκι τους, ή ακόμα την προσληψούλα στη θέση του μικρομέγαλου στελέχους στην επιχείρηση τροφίμων η στο εργοστάσιο του φίλου του κυρίου βολευτή.


Το θυμόμαστε όμως εμείς!



Και υπάρχει πάντοτε η άλλη πλευρά:



Δεν έχει σημασία που μπαίνετε στην τράπεζα κοιτάζοντας με απαξιωτικό ύφος.



Δεν έχει σημασία, που βάζετε στην ουρά τον απλό κόσμο, εκφράζοντας κατ αυτόν τον τρόπο το μίσος για την καταγωγή σας.

Δεν έχει σημασία που χαίρεστε πιο πολύ " όχι ότι τα δικά σας παιδιά μπορούν να πάνε στα Αγγλικά, αλλά ότι κάποιων άλλων όχι".

Δεν έχει σημασία το εξοχικό και το καινούριο αυτοκίνητό σας.


Όταν δεν είστε άνθρωποι, αλλά ανθρωπάκια, δεν έχει καμιά σημασία.

Κάτι τέτοιες στιγμές, όταν συναντιέμαι μαζί σας, χαίρομαι που νιώθω ότι είναι καλύτερο να είσαι μυρμήγκι. Χίλιες φορές μυρμήγκι παρά ανθρωπάκι.