Σαν σήμερα αυτοκτόνησε ο Νικόλας Άσιμος

Το θλιβερό σκηνικό που διαδραματίστηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης 17 Μαρτίου 1988,  καθώς το σκοινί στο λαιμό του ξεκλείδωνε τις πύλες του Συνειδητού Θανάτου δύσκολα μπορεί να το περιγράψει κανείς... Καλοτάξιδος όπου κι αν είσαι "Μπαγάσα"...

Μια μοναχική φιγούρα σιωπηλά ανηφορίζει το λόφο του Στρέφη, διασπώντας το μισοσκόταδο της σκέψης καθώς ο άνεμος απλώνει βιαστικά ένα ψίθυρο..."Νικόλας Άσιμος. Ουχί Νίκος ουδέ Νικόλαος. Νικόλας και το "Άσιμος" με γιώτα..."Νικόλαος Ασημόπουλος ήτανε το επίσημό του όνομα.

Γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου του 1949 στη Θεσσαλονίκη όπου μετέβησαν οι γονείς του για την γέννησή του. Αμέσως μετά επέστρεψαν στην πόλη της Κοζάνης όπου και διέμεναν.
Ο πατέρας του, ο Λάζαρος, ήταν έμπορος γυαλικών και φιαλών υγραερίου, ενώ η μητέρα του ονομαζόταν Μαρίκα. Ο Νικόλας ήταν ο πρωτότοκος. Ακολούθησαν οι Βασίλης (1952) και Δημήτρης (1956.
Στο Δημοτικό λαμβάνει αρχικά μέρος σε σκετσάκια ενώ τελειόφοιτος παρελαύνει ως σημαιοφόρος. Στο Γυμνάσιο (Βαλταδώρειο Γυμνάσιο Αρρένων Κοζάνης) δεν τα θέλει καθόλου αυτά και καθησυχάζει τους γονείς του καθώς τον βλέπουν να μην διαβάζει: "Εγώ τα ξέρω, δεν πα να χτυπιούνται, εγώ θα γράψω στα γραπτά". Παιδαρέλι ακόμη, αρχίζει να δείχνει τον ανήσυχο χαρακτήρα του. Τον χαρακτηρίζει πλούσια αντίληψη, περιέργεια και σιγουριά, ενώ ο νεανικός εγωισμός βρίσκεται στο ζενίθ του. Οξύθυμος σαν φιτίλι, χωρίς ωστόσο να κρατάει κακία σε κανέναν. "Μόνο τον Νίκο που είχα, ήταν σαν να μεγάλωσα δέκα παιδιά", έλεγε η μητέρα του.
       Σαν μαθητής, του αρέσει να διαβάζει εξωσχολικά βιβλία, γράφοντας παράλληλα στιχάκια και ποιήματα σαν χείμαρρος από την πρώτη κιόλας Λυκείου. Αφορμές, το σχολείο, η κοινωνική ζωή και ο καταπιεσμένος επαρχιακός έρωτας. Ένα υποκειμενικό καλλιτεχνικό "alter ego" αρχίζει να καλλιεργείται μέσα του. Για το σχολείο αρχίζει σταδιακά να αδιαφορεί και από διάβασμα, τόσο όσο για να βρίσκεται βαθμολογικά λίγο πιο πάνω από το μέσο όρο. Δεν έχει φίλους κολλητούς και ούτε βρίσκεται στο επίκεντρο κάποιας νεανικής παρέας.
       Το χειμώνα του 1966 αποτολμά να στείλει για δημοσίευση στην εφημερίδα "Ελεύθερος Κόσμος", στην στήλη για νέους που επιμελείτο ο Νίκος Μαστοράκης, εξελληνισμένους τους στίχους της γαλλικής επιτυχίας "Monsieur Cannibal". Αντί αυτού ο Μαστοράκης τον ειρωνεύεται με το γάντι. Ο Νικόλας ως ανταπάντηση συγγράφει μία τετρασέλιδη επιστολή, ερχόμενος στην πρώτη του δημόσια αντιπαράθεση. Αντιδρώντας με νεανικό κριτικό πνεύμα, βάζει τον Μαστοράκη στη θέση του με τρία εύστοχα τετράστιχα. Είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιεί δημοσίως το ψευδώνυμο Άσιμος. Έκτοτε το καθιερώνει.
       Έφηβος ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο, στη θέση του τερματοφύλακα ενώ οι συμπαίκτες του, του κόλλησαν το παρατσούκλι "Βίντος". Διακρίθηκε επίσης, στο άλμα εις ύψος, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στους Διασχολικούς Αγώνες Στίβου Δυτικής Μακεδονίας, αρνούμενος κατά την απονομή να τοποθετήσει στη φανέλα του τα γράμματα "Λ.Α.Κ." (Λύκειο Αρρένων Κοζάνης).
Θεσσαλονίκη - Η επανάσταση της συνείδησης
Η μεταστροφή του Νικόλα επέρχεται κατά το τελευταίο σχολικό έτος. Αποφασίζει να σπουδάσει φιλολογία, παρόλο που στο Λύκειο ακολουθεί τον πρακτικό κλάδο. Έπειτα από εντατικά φροντιστήρια, το καλοκαίρι του 1967 καταφέρνει το ακατόρθωτο! Μαθαίνει λατινικά, αρχαία ελληνικά, ιστορία και έκθεση.
Ο Σεπτέμβρης τον βρίσκει στην Θεσσαλονίκη, να διασχίζει τις πύλες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, κάτοχο μιας θέσης στον κλάδο Μεσαιωνικών και Νέων Ελληνικών Σπουδών, μακριά από την ασφυκτική οικογενειακή θαλπωρή.
       Τριτοετής στη Φιλοσοφική, πρωτοστατεί εκφράζοντας με τον καλύτερο τρόπο την πρώτη του καλλιτεχνική αγάπη. Το Θέατρο.
Την άνοιξη του 1970 πρωταγωνιστεί στο ρόλο του γιατρού Σγαναρέλου, στο ανέβασμα του έργου του Μολιέρου "Γιατρός με το στανιό", σε σκηνοθεσία Σταύρου Παπαδόπουλου.
       Στις 3 Μαΐου του επόμενου χρόνου, ερμηνεύει το ρόλο του Ονήσιμου στο ανέβασμα του έργου του Μενάνδρου "Επιτρέποντες", σε σκηνοθεσία και πάλι του Σταύρου Παπαδόπουλου. Έχει επίσης την μουσική επιμέλεια της παράστασης!
Στις πρόβες, έρχονται σε σύγκρουση με το χουντικό καθεστώς που απαιτούσε να μπει στο οπισθόφυλλο του προγράμματος της παράστασης το πουλί, σήμα της 21ης Απριλίου. Η κόντρα με το καθεστώς έχει έστω και υποκειμενικά ήδη ξεκινήσει....
Συμμετείχε επίσης σε μια παράσταση που έδωσε το Θεατρικό Εργαστήρι της Μακεδονικής Εταρείας "Τέχνη", σε σκηνοθεσία Στέλιου Γιούτη. Ανέβασαν το "Spectacle" του Ζακ Πρεβέρ.
       Στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα δραματολογίας στη Δραματική Σχολή Χαρατσάρη. Μάλιστα βρέθηκε σε κάποια στιγμή να κάνει ανεπίσημα και τον..."καθηγητή". Φυσικά μετά από λίγο καιρό τα παράτησε μιας και στα υπόγεια δωματιάκια της Παλιάς Φιλοσοφικής έστησε τον θεατρικό "ναό" του. Ήταν μόλις 21 ετών όταν θέλησε να σκηνοθετήσει!
Η Ασφάλεια έχει όμως αντίθετη άποψη. Τον ζορίζουν, του παρακρατούν την ταυτότητα (Δεν έβγαλε άλλη παρά μόνο 18 χρόνια αργότερα καταφέρνοντας να του εκδώσουν ταυτότητα στο όνομα Άσιμος με τη "διευκρίνιση" στο σημείο του Θρησκεύματος: "Άνευ Θρησκεύματος") και διαλύουν μετά απειλών την αυτοσχέδια θεατρική ομάδα πριν καν ξεκινήσει παραστάσεις.
       Την άνοιξη του 1972 συναντά τον Δημήτρη Δημητρακόπουλο (ο οποίος του έμαθε κιθάρα) και τον Γιώργο Κατσικαβέλη. Τα πρώτα τραγούδια  μελοποιούνται, ενώ εμφανής είναι η προδιάθεσή για πρόζα.
Mέσα Δεκεμβρίου, στην καφετέρια που βρισκόταν στο δώμα του Λευκού Πύργου, "Ο Νικόλας Άσιμος και η παρέα Του", χωρίς μικρόφωνα και εξοπλισμό, εμφανίζονται μπροστά από κοινό.
Η επιτυχία ήταν άμεση. Η διάθεση για πρόζα κυριαρχεί και η συνεργασία  περνάει δοκιμασία. Ταυτόχρονα, αρχίζουν τα πηγαινέλα και στην Ασφάλεια. Ο Νικόλας αντιδρά, όμως είναι πλέον αργά. Η συνεργασία αποτελεί πια παρελθόν.
Συνεχίζει με νέο σχήμα στο Λευκό Πύργο. Ταυτόχρονα αρχίζουν οι ρήξεις με τους συνεργάτες του. Αποκορύφωμα η αποχώρηση του Άσιμου από τον Λευκό Πύργο με μαυρισμένο μάτι. Μηνύει μάλιστα τον Γιώργο Αραπάκη, ο οποίος με την έκβαση της υπόθεσης καταδικάζεται σε 15ήμερη φυλάκιση.
       Στις 28 Μαρτίου 1973, ξεκινάει εκ νέου συνεργασία με τους Δημητρακόπουλο-Κατσικαβέλη καθώς και άλλους καλλιτέχνες στην ντισκοτέκ "Apple", όπου και συνεχίζει εμφανίσεις μέχρι τα τέλη Μαΐου.
       Από το πανεπιστήμιο έχει οριστικά ξεκόψει, παρόλο που απείχε 6 μονάχα μαθήματα από το πτυχίο σε μια ενσυνείδητη προσπάθεια να αποφύγει την θητεία και με τα όνειρά του για οδηγό χαράζει ρότα για την Αθήνα και τις ζωντανές εμφανίσεις.
Στους δρόμους της Αθήνας...  Ένα παιδί που είχε διαβάσει πολλά
Ήταν Μάιος του 1973 όταν κατέβηκε ξαφνικά στην Αθήνα.
Φιλοξενείται αρχικά σε συγγενικό του σπίτι και τα πρώτα του βήματα τον φέρνουν στην Πλάκα, Μνησικλέους 16 και Ανδριανού.
Εκεί βρισκόταν το στέκι του Θανάση Γκαϊφύλια, η "Πέμπτη Εποχή"...κι αρχίζουν οι πρώτες κόντρες.
Θα γνωριστεί με τον Γιάννη Ζουγανέλη και θα συνεργαστεί με τους Γιώργο Ζωγράφο, Πάνο Τζαβέλα, Δημήτρη Τραντάλη κ.α.
Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου, συμμετέχει στο ανέβασμα των "Τσιρκολάνων", στο Θέατρο "Στοά". Αποτελεί την τελευταία του επαφή με το θέατρο. Παράλληλα το ματωμένο φθινόπωρο, τον βρίσκει σε δημιουργικό οργασμό, ενώ ο χειμώνας τον ρίχνει σε άγρια πείνα και καλλιτεχνική απραξία, την οποία θα καταλύσει ο Θ. Γκαϊφύλιας, προσφέροντας του δουλειά στην μπουάτ "Εντεκάτη Εντολή" (Αφροδίτης 1 και Ανδριανού, στην Πλάκα). Στον εν λόγω χώρο, θα του δωθεί μια ευκαιρία που ζητούσε από καιρό.
Ο Γκαϊφύλιας πάει να δουλέψει στην "Αρχόντισσα" και ο Νικόλας στήνει την μουσικο-θεατρική του παράσταση, με συνεργάτες τους Β. Σπυρόπουλο, Δ. Φινινή κ.α. Έπειτα από αλλεπάλληλες επεμβάσεις της Ασφάλειας το μαγαζί τελικά κλείνει τον Απρίλιο του 1974.
       Το καλοκαίρι, λαμβάνει μέρος στις προετοιμασίες του ανοίγματος της μπουάτ "Χνάρι" (Γκούρα 2, Πλάκα). Επιστρατεύονται οι Σπυρόπουλος, Φινινής, Πανυπέρης, το ντουέτο Λήδα-Σπύρος, σε μια προσπάθεια να στηθεί το μαγαζί. Το "Χνάρι" τελικά πήγε κατά διαόλου και έκλεισε όπως άνοιξε. Στα θετικά αυτής της απόπειρας ήταν η γνωριμία του Θανάση Μπίκου με τον Νικόλα.

Αρχίζει να μηχανεύεται τρόπους να αποφύγει την θητεία, ενώ το Σεπτέμβριο δημοσιεύεται για πρώτη φορά κείμενό του σε έντυπο. (Περιοδικό "Panderma", τεύχος 9 - Εκδότης Λεωνίδας Χρηστάκης). Ακολουθεί μια επιστολή διαμαρτυρίας στην εφημερίδα "Αυγή" και καθώς ο πρώτος μεταπολιτευτικός χειμώνας μπαίνει, ο Νικόλας, βάζει εκ νέου στοίχημα με τον εαυτό του. Δημιουργεί το "Μουσικό Θέατρο Φτώχειας" ("Μου.Θε.Φτω."), ένα φιλόδοξο μουσικό-θεατρικό σχήμα. Το στεγάζει στην Μνησικλέους 15 (Πλάκα) και βαφτίζει το μαγαζί "Ζωντανό Καφενείο", με κοινοβιακές βλέψεις, σκετσάκια, τραγούδια, χορογραφίες κλπ. Το μαγαζί παρόλες τις επίμονες και κοπιαστικές πρόβες δεν έχει απήχηση στο κοινό και ακολουθεί το θλιβερό λουκέτο.
       Το 1975 μπαίνει και ο Νικόλας βρίσκει παρηγοριά στην Λίλιαν Χαριτάκη και στην κιθάρα του. Ξανακτυπάει για τρίτη φορά την πόρτα της "ΛΥΡΑ" και βρίσκει επιτέλους ανταπόκριση. Ο Α. Πατσιφάς του δίνει το πράσινο φως και το 45αρι με την πρώτη δισκογραφική δουλειά του, παίρνει σάρκα και οστά τον Μάιο, σε ενορχήστρωση Γιώργου Στεφανάκη.
Η επιτροπή λογοκρισίας έχει αντίθετη άποψη και χωρίς ουσιαστικά προσχήματα απαγορεύει εν ψυχρώ τις ραδιοφωνικές μεταδόσεις των τραγουδιών.

  Ο Ζουγανέλης, που τον είχε φέρει σε επαφή με την "ΛΥΡΑ" πριν από την μεταπολίτευση, βλέποντας τα ζόρικα αδιέξοδα του Άσιμου, του δίνει την αφορμή. Ο "Συνεργατικός Θίασος Μουσικών" και το μουσικό καφενείο "Σούσουρο" (Ανδριανού 134, Πλάκα), παρέχουν μια ιδανική λύση. Μαζί με τους Θάνο Ανδριανό, Γ. Ζουγανέλη, Περικλή Χαρβά, Σάκη Μπουλά, Ισιδώρα Σιδέρη, Σπυρουλιώ Τουτουδάκη, Ζ. Βέη και τέσσερεις μουσικούς-ορχήστρα, συνδυάζουν αρμονικά το θέατρο και το τραγούδι.

Η Ιδρυτική Προκήρυξη του Θιάσου, που σώζει ο Νικόλας στο βιβλίο του, αποτελεί διαχρονικό μανιφέστο για κάθε καλλιτέχνη που σέβεται αληθινά τον εαυτό του και την τέχνη του.
Από το μαγαζί πέρασαν ως κοινό, ο Δ. Σαββόπουλος, ο Γενικός Γραμματέας του Κ.Κ. Ιταλίας, Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, ο Β. Παπακωνσταντίνου (εδώ ξεκίνησε η γνωριμία τους), ο Θάνος Μικρούτσικος, η Μαρία Δημητριάδη, η Α. Μάνου κ.α.
Η ρήξη με τους συνεργάτες, παρόλη την επιτυχία, δεν άργησε να έρθει. Αιτία η αύξηση της τιμής του ποτού από τον μαγαζάτορα και η επακόλουθη άρνηση του Νικόλα να δεχτεί κάτι τέτοιο, με επακόλουθο να μείνει πάλι στο δρόμο με την Λίλιαν έγκυο.

Και πάλι απ' την αρχή...

Το Γενάρη του 1976, ξεκινάει με βασικό και εναπομένων σχήμα-ορχήστρα, τον μπασίστα Δημήτρη Τραντάλη (ο πιο πιστός συνεργάτης του Νικόλα), παραστάσεις στη Μνησικλέους 24 (Πλάκα), κάτω από τον τίτλο "Για Ένα Πολιτικό Καφενείο". Το μαγαζί κρατήθηκε όρθιο για μερικές βδομάδες και ο Νικόλας βάζει πια πλώρη για τα Εξάρχεια - όπου θα παραμείνει μέχρι το τέλος της ζωής του.
Παρασκευή 28 Μαΐου του 1976, έρχεται στον κόσμο η "Νιουνιού", όπως συνήθιζε να αποκαλεί ο Νικόλας την κορούλα του Λίλιαν. Ανάμεσα από πολλές δυσκολίες, χωρίς δουλειά, άθλια οικονομικά και συνθήκες πείνας προσπαθεί να σταθεί όρθιος. Γράφει αρκετά επιστρατεύοντας τις καλλιτεχνικές του δυνάμεις με σκοπό την άμεση πολιτική και κοινωνική παρέμβαση, περνώντας  μπόλικες ώρες αγκαλιά με την κιθάρα του.
Με σχήμα τους Τραντάλη, Μπίκο, Καλλοναίο, Ταραίο, Φινινή και Μανιάτη με την ονομασία "Για Ένα Πολιτικό Καφενείο", εμφανίζεται σε εκδήλωση συμπαράστασης στο γήπεδο της Καλλιθέας. Εκεί τραγουδάει για πρώτη φορά το αποκηρυγμένο "Σαν θα με καλέσει η πατρίδα".
       Ο χειμώνας του 1976-77, τον βρίσκει στα κάγκελα του Πολυτεχνείου να πουλάει περιοδικά, κασέτες, και βιβλία για να βγάζει τα προς το ζην. Η Ασφάλεια τον τραβάει πολλές φορές στο τμήμα, για αντιεξουσιαστική και αντιμιλιταριστική στάση. Το ξύλο από κνίτες και μπάτσους έχει την τιμητική του.
       Μέσα στο 1977 υπάρχει μια ανεπιβεβαίωτη πληροφορία, ότι ηχογράφησε μια πρώτη κασέτα και την διακινούσε. Δυστυχώς σήμερα δεν σώζεται κανένα αντίτυπο που να αποδεικνύει την ύπαρξή της.
       Το φιτίλι στα Εξάρχεια αρχίζει να καίει επικίνδυνα. Οι αντιεξουσιαστικές προκηρύξεις πυκνώνουν και η ατμόσφαιρα είναι τεταμένη.
Με την κορούλα του αγκαλιά, ανεβαίνει για λίγο στην Κοζάνη. Σαν σφήνα δίνει μια συναυλία με την κιθάρα του στη ντισκοτέκ "Tiffany's".
Το φθινόπωρο του 1977, η αναμονή τελειώνει στα Εξάρχεια. Λόγω πολιτικών εξελίξεων και διεθνών γεγονότων οργανώνονται διαδηλώσεις στα Προπύλαια. Ακολουθούν αληθινές οδομαχίες και το πρώτο αίμα κυλάει στα σοκάκια. Η αστυνομία προχωρά σε συλλήψεις, 16 στον αριθμό. Ανάμεσά τους και ο Νικόλας, παρόλο που απείχε από τα συγκεκριμένα επεισόδια.
Τελικά 5 εκδότες και ένας συνθέτης ανατρεπτικών τραγουδιών (ο Άσιμος), στις 24 Οκτωβρίου προφυλακίζονται για να παραπεμφθούν σε δίκη (δεν έγινε ποτέ), με την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας και υποκίνησης στην διατάραξη της κοινής ειρήνης. Είκοσι χρόνια αργότερα, ο τότε ανακριτής της υπόθεσης είχε την εντιμότητα να παραδεχτεί το λάθος του.
Δύο μήνες κρατάει η προφυλάκιση, στην οποία έρχεται αντιμέτωπος με τους συγκρατούμενούς του για πολιτικούς λόγους. Εξερχόμενος από τις φυλακές της Αίγινας είπε: "Θα ξανάρθω!".
Επιστρέφει στην πώληση περιοδικών στα κάγκελα του Πολυτεχνείου, ενώ ο αντιμιλιταρισμός και οι πολιτικές του παρεμβάσεις είναι πιο έντονες από ποτέ. Μάλιστα με αφορμή τη σύλληψη του Φίλιππα και της Σοφίας Κυρίτση, ο Νικόλας με εκρηκτικό τρόπο και με την "Νιουνού" αγκαλιά, πλακώνει στα ανακριτικά γραφεία με ένα πλαστικό πιστόλι-παιχνίδι, προκαλώντας χάος και πανικό. Το τραγούδι "Είμαστε Τρομοκράτες", το έγραψε για τη σύλληψη του ζεύγους Κυρίτση και το πρωτοτραγούδησε στο θέατρο "Αλάμπρα", μαζί με τους Μιχάλη Σύρπο και Μάριο Μεγαπάνο.
Την άνοιξη του 1978 τον καλούν να παρουσιαστεί στην Πολεμική Αεροπορία, στην Τρίπολη. Επιστρατεύοντας θεατρικά κοστούμια, παρτάλια και ότι άλλο βρήκε στο δρόμο του, εισέρχεται με ιερό μένος στο στρατόπεδο. Εκεί γίνεται της κακομοίρας με τον Άσιμο να πρωταγωνιστεί σε μία καλοστημένη παράσταση, πουλώντας τρέλα δεξιά κι αριστερά. Τελικά κερδίζει αναβολή για άλλο ένα χρόνο.
       Τέλη Ιουλίου μέχρι αρχές Σεπτεμβρίου στο αυτοσχέδιο στουντιάκι του Στέλιου Λογοθέτη, γίνονται οι ηχογραφήσεις της "Παράνομης Κασέτας Νο 000001 - Με το Βαρέλι που για να βγει το σπάει". Πρωτοκυκλοφόρησε σε 500 αντίτυπα με αξία 100 δραχμές έκαστη.
Ακολουθεί ο χωρισμός με την Λίλιαν, μετά από μία ταλαίπωρη και εκρηκτική συμβίωση. Ενοικιάζει ένα υπόγειο, στην Αραχώβης 41, στα Εξάρχεια, όπου θα παραμείνει για περισσότερο από τέσσερα χρόνια.
Περνώντας από την "υπόγα", ο Χρίστος Ζυγομαλάς, προτείνει τη δημιουργία ενός μουσικού σχήματος, της "Exarchia Square Band", που στο σύντομο βίο της έδωσε αρκετές συναυλίες.
Άνοιξη του 1979, παρουσιάζεται εκ νέου στην Πολεμική Αεροπορία, στο Ελληνικό αυτή τη φορά. Συνοδευόμενος από τον ποιητή Σωτήρη Μπουσμπουρέλη, στήνει άλλη μία θεατρική παράσταση με πλήρη επιτυχία. Με τη διάγνωση "Σχιζοειδής Ψύχωσις", παίρνει αναβολή για ένα ακόμη χρόνο.
       Μπαίνει και πάλι στο αυτοσχέδιο στούντιο του Στέλιου Λογοθέτη και ηχογραφεί 20 τραγούδια, κάτω από τη γενική ονομασία "Τριπλή Κασέτα Μπέλα με Χωρίς Ταμπέλα". Αποτελείται από τρεις κασέτες,  "Παράνομη Κασέτα Νο 000002 - Είμαι Παλιάνθρωπος", "Παράνομη Κασέτα Νο 000003 - Γιατί Φοράς Κλουβί", και  την "Παράνομη Κασέτα Νο 000004 - Klaste Eleftheros".
Ανά τας νους και τας Οδούς

"Κάθε στιγμή είναι η τελευταία..." Αυτός ο φιλοσοφικός σκεπτικισμός αποτέλεσε ένα αιθέριο πέρασμα σε μια άλλη πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που καταλύει κάθε άλλη. Ισορροπώντας επικίνδυνα στο τεντωμένο σκοινί της αυτοκαταστροφής, ο Νικόλας, αρχίζει την εσωτερική του "Βόλτα", "που δε σταματάει κι ούτε ποτέ της έχει αρχίσει..."
Αναζητώντας (άνευ αναζήτησης) Κροκανθρώπους, ανθρώπους μεταφουρφούριους, αγνούς, αυθεντικούς. Το ΚΡΟΚ για τον "Έτσι" αποτέλεσε την μεγαλύτερη πρόκληση. Απορρίπτοντας όλους τους θεσμούς και τις ιδεολογίες, θα μπορούσε πολύ εύστοχα να χαρακτηριστεί ως αναρχικό μανιφέστο, αν δεν καταργούσε ακόμη και την ίδια την αναρχία! Εδώ εξάλλου, έγκειται και η σπουδαιότητά του. Στην διαφοροποίηση.
       Ένα καταγραμμένο ηχητικά "Συμβάν ΚΡΟΚ", διαδραματίστηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1979, στο χώρο όπου στεγαζόταν το κανούργιο "Σούσουρο" (Θόλου 17, Πλάκα), του Θάνου Ανδριανού, στο οποίο για αρκετές ώρες βασίλευσε το απόλυτον χάος.
       Άνοιξη του 1980, ο αντιμιλιταριστικός στόχος για αποφυγή της θητείας είχε επιτευχθεί. Κράτησε 7 ολόκληρα χρόνια και η τελευταία του θεατρική παράσταση διάρκειας 3 ημερών, στήθηκε στην Πολεμική Αεροπορία του Ελληνικού. Στο απολυτήριο αναγράφονται ως αίτια απόλυσης: "Ψυχωσική συνδρομή σχιζοφρενικού τύπου", η γνωστή κατά τον Νικόλα: "Σχιζοφρενοβλαβίωση".
Στη συνέχεια αποφασίζει να καταγράψει με στοιχειώδη χρονολογική σειρά, στίχους από τραγούδια και ποιήματα, προκηρύξεις, θεατρικά και αφίσες, συμβάντα και πολλές στιγμές, εκδίδοντας παράνομα και χωρίς εκδότη, το 150 (επιπρόσθετα περιλαμβάνονται 7 σελίδες με εξώφυλλα και αφίσες) σελίδων βιβλίο,  "Αναζητώντας Κροκανθρώπους". Η σπάνια αυτή έκδοση έγινε κατορθωτή το Φθινόπωρο του 1980, με την πολύτιμη βοήθεια του Λεωνίδα Χρηστάκη και κυκλοφόρησε σε άγνωστο αριθμό αντιτύπων (λιγότερα από 1500) σε δύο εξώφυλλα (ασπρόμαυρο και μαυρόασπρο).
Όταν στο αφιέρωμα του "InRock", ο Δ. Παπαδημητρίου διατύπωσε το σχόλιο: "όποιος το διαβάσει απλώς δε θα είναι πια ο ίδιος άνθρωπος…" δεν υπέρβαλλε καθόλου!
       Το χειμώνα του 1980-81 καθιερώνεται πλέον ως καλλιτέχνης του δρόμου, στήνοντας αυτοσχέδια συμβάντα που ταράζουν τους μίζερους βίους στους φιλήσυχους πολίτες με την πρωτοτυπία τους.
Καθώς μπαίνει το καλοκαίρι κάνει και το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο. Συμμετέχει στην ταινία του Νίκου Ζερβού "Ο Δράκουλας των Εξαρχείων".
       Αρχές Οκτωβρίου, σαν σφήνα στο σβέρκο του προεκλογικού πυρετού που κυριαρχεί, στα Εξάρχεια ένα αυτοσχέδιο συμβάν ταράζει την ηρεμία. Η θεατρικότητα του μεταφουρφούριου Άσιμου βρίσκεται στο ζενίθ της. Την ίδια περίοδο πρωτοστατεί στην κατάληψη ενός ερειπωμένου σπιτιού επί της οδού Βαλτετσίου, αριθμός 42, στα Εξάρχεια. Τα συμβάντα εκ μέρους του Νικόλα που ακολουθούν, προκαλούν αίσθηση και χαώδεις καταστάσεις στο κέντρο της Αθήνας με αποκορύφωμα την αυτοκατάληψη της περιβόητης "υπόγας" του!
Κατά τη διάρκεια ενός από τα διαδοχικά happenings, συνελήφθηκε μαζί με τους Γιώργο Γαβαλά και Νίκο Σαββίδη. Άσιμος και Σαββίδης οδηγήθηκαν τελικά στο "Δαφνί", στο οποίο ο Νικόλας κρατήθηκε τελικά για μερικές μέρες. Για την απελευθέρωσή του κινητοποιήθηκε πολύς κόσμος. Ανάμεσά τους η Κατερίνα Γώγου, ο Δ. Σαββόπουλος, ο Γ. Κορδέλλας, ο Η. Τριανταφυλλίδης.  Ήταν ο πρώτος από μια σειρά εγκλεισμούς των οποίων ο φόβος θα συνοδεύει τον Νικόλα μέχρι το τέλος της ζωής του. Χαρακτηριστικά είναι τα αποσπάσματα που αναγράφονται στο βιβλίο του Νικόλα για όλα αυτά.
Το καλοκαίρι του 1982, διασχίζει για τελευταία φορά την πόρτα της επίσημης δισκογραφίας. Με τη βοήθεια του Β. Παπακωνσταντίνου, υπογράφει συμβόλαιο με την εταιρεία "Μίνως". Αρχές Νοεμβρίου κυκλοφορεί τελικά τον δίσκο "Ο Ξαναπές", ο οποίος υπήρξε η αφορμή για την κορύφωση ενός αμείλικτου πολέμου από τους πρώην συνεργάτες του και την αναρχίζουσα κοινωνία των Εξαρχείων. Με διαθέσεις αυτοσαρκασμού συνθηκολογεί σιωπηλά με τις κατηγορίες που εκτοξεύονται εναντίον του και κλείνεται περισσότερο στον εαυτό του, συντηρώντας μονάχα τις μουσικό-θεατρικές του εμμονές.
       Τον Οκτώβρη του 1982 αρχίζει μια σειρά εμφανίσεων με τους αδελφούς Νασιάκους, στην μπουάτ "Σκάιλαμπ", (Πλάκα), ενώ αργότερα συνεχίζει μαζί με το Χ. Ζυγομαλά και άλλους καλλιτέχνες τις εμφανίσεις στο ίδιο μαγαζί κάτω από τον τίτλο "Τάδε Έφη".
       Στα 1983 με κλονισμένες τις ισορροπίες από τον ανελέητο πόλεμο και το φόβο των εγκλεισμών να ανεμίζει πάνω από το κεφάλι του, ξεκινάει την εσώτερή του "Βόλτα". Εγκαταλείπει αρχικά το υπόγειο στην Αραχώβης και ταυτόχρονα συμμετέχει σε δύο ταινίες. Τα "Βαποράκια" του Παύλου Τάσιου και στο "Ρεμπέτικο" του Κώστα Φέρρη. Τα καθημερινά συμβάντα στο δρόμο όμως κορυφώνονται επικίνδυνα.
Νοικιάζει στην Καλλιδρομίου 55 το γνωστό μαγαζάκι και το μετατρέπει σε "Χώρο Προετοιμασίας". 
Οι μπάτσοι πλακώνουν συχνά-πυκνά. Η διαδρομή γνωστή: Τμήμα - Δαφνί - Καλλιδρομίου, κι απ' την αρχή. Ξύλο, ηλεκτροσόκ, ενέσεις, είναι μερικά από τα λυπηρά ανείπωτα του παρασκηνίου. Η "Βόλτα" του Νικόλα εκδηλώνεται πλέον μέσα από σημάδια και οιωνούς. Ο Βασιλιάς, ο Σοφός κι ο Γελωτοποιός  ενσαρκώνονται με μιας σε ένα οριστικό μπέρδεμα.
       Με τους Τόλη Βουλτζάτη και Λίτσα Περράκη δημιουργεί τα σχήμα "Ο Νικόλας Άσιμος και οι Εναπομείναντες", από τη συνεργασία των οποίων σώζεται σήμερα σε ζωντανή ηχογράφηση το τραγούδι "Πάλι στην Ξεφτίλα".
Το 1985 βρίσκει τον Νικόλα στο στούντιο "DIVA" να ηχογραφεί πυρετωδώς. Από την επιλογή των τραγουδιών κυκλοφορεί στα 1986 την δεύτερή του "Τριπλή Κασέτα" που την αποτελούν οι κασέτες "Παράνομη Κασέτα Νο 000005 - Ο Σάλιαγκας", "Παράνομη Κασέτα Νο 000006 - Η Ζαβολιά" και τέλος η "Παράνομη Κασέτα Νο 000007 - Πάλι στην Ξεφτίλα". Με βάση τις ηχογραφήσεις που περιέχονται σε αυτές τις 3 κασέτες θα κυκλοφορήσει 6 χρόνια αργότερα ο μεταθανάτιος δίσκος "Στο Φαλημέντο του κόσμου - Γιουσουρούμ".
Αρχές του 1986 συμμετέχει μαζί με τους "Εναπομείναντες" σε συναυλίες της "ΜΟΥ.ΣΥΝ.Κ.Α" (αργότερα ως ανεξάρτητη "Α.Ε.ΤΑ." στην οποία πρωτοστάτησε κι έπειτα διαγράφτηκε), ενώ προσκαλείται και τραγουδά στην αντιπυρηνική συναυλία διαμαρτυρίας που διοργανώθηκε στη Χαλκίδα.
       Τον Σεπτέμβριο εμφανίζεται για δεύτερη και τελευταία φορά στην γενέτειρά του Κοζάνη. Μάλιστα από την εν λόγω συναυλία σώζεται κι ένα πρόχειρο βίντεο. Επιστρέφοντας απ' την Κοζάνη περνάει από τα Ψαχνά της Εύβοιας όπου εμφανίζεται στο καφενείο "Ηχώ".
Η Μοναξιά μιας "Βόλτας"
       Καθώς μπαίνει ο χειμώνας του 1987 η ψυχική και σωματική υγεία του Νικόλα χειροτερεύει. Ταυτόχρονα αυξάνεται η σκληρότητά του σε διαδοχικά πειράματα αθανασίας που εκτελεί σε μικρά ζωάκια (στα χειρόγραφα της αυτοκτονίας ζητά την ύστατη συγχώρεση από τα ζωάκια αυτά για το λάθος που είχε κάνει), ενώ δοκιμάζεται η επιθετικότητά του καθώς τα χαστούκια κατά παντός δίνουν και παίρνουν και η μαγκούρα σαν γκόμενα τον συντροφεύει παντού. Εσωτερικά ωριμάζουν πλέον οι σκέψεις και τα σενάρια για ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή. Το Φευγιό έχει ήδη ξεκινήσει...
       Σαν μπαίνει η άνοιξη κυκλοφορεί την τελευταία του κασέτα στην οποία συμμετέχει η Σωτηρία Λεονάρδου, "Παράνομη Κασέτα Νο 000008 - Στο Φανάρι του Διογένη" και γύρω στο Πάσχα παραχωρεί ως δημιουργός 5 τραγούδια στον Β. Παπακωνσταντίνου για τα "Χαιρετίσματα".
Η επιτυχία του δίσκου ξυπνάει το ένστικτο στα αδηφάγα κοράκια του τύπου που ξαφνικά ανασύρουν από το χρονοντούλαπο της λήθης τον Νικόλα. Παραχωρεί μερικές συνεντεύξεις, ενώ εμφανίζεται στο τελευταίο επεισόδιο της σειράς "Μειδιώμεν καθ' οδόν", του Γιάννη Σμαραδγή.
      Βράδυ Σαββάτου, στις 7 Ιουνίου 1987, στο διαμέρισμα της Ζαΐμη 56, λαμβάνει χώρα μια παρανοϊκή "Τελετή Μύησης" με την οικειοθελή παρουσία μιας κοπελιάς που ο έσχατος της φόβος συνδυάζεται με τις παρανοϊκές ιδέες και πράξεις του Νικόλα και οδηγούν στη σύλληψη και προφυλάκισή του με τις αβάσιμες κατηγορίες: "Βιασμός κατ' εξακολούθηση και παράνομη κατακράτηση". Κατά την διάρκεια της προφυλάκισής του η κοπελιά αποσύρει τη μήνυση εναντίον του, όμως ο εισαγγελέας έχει αντίθετη άποψη, έτσι παραμένει στον Κορυδαλλό μέχρι τέλη Ιουνίου οπότε βγαίνει με χρηματική εγγύηση που καταβάλλει η οικογένειά του.
Βγαίνοντας από το κελί, με τις κατηγορίες να του βαραίνουν την ψυχή, βυθίζεται κυριολεκτικά στην "Σχιζοφρενοβλαβίωσή" του. Οι περίοικοι και ο διαχειριστής του κάνουν τη ζωή δύσκολη, ενώ δεν λείπουν περιστατικά χρήσης βίας εναντίον του. Παλεύοντας με τους εφιάλτες του, σε μια προσπάθεια ψυχικής ανάκαμψης συμμετέχει στην βιντεοταινία "Ανθρωποφάγοι στην Τιβί" του Νίκου Ζερβού. Ίδια πάνω κάτω εποχή κάνει και ένα πέρασμα από την ταινία του Κώστα Φέρρη "Oh Babylon".
Τον Οκτώβριο και παρά τη θέλησή του, έπειτα από οδηγίες του πατέρα του, οδηγείται διά της βίας στην ιδιωτική ψυχιατρική κλινική "Γαλήνη". Βγαίνοντας από την κλινική, κυριολεκτικά ράκος από τα ψυχοφάρμακα, τον περιμένει η δικαστική εξουσία που σαν στοργική μητέρα με ένα καταπέλτη - βούλευμα 22 σελίδων τον παραπέμπει σε δίκη για βιασμό.
       Η αφόρητη πίεση της επικείμενης δίκης, το τσεκούρι της έξωσης να ανεμίζει πάνω απ' το κεφάλι του, η φοβία των ψυχιατρείων και η ρετσινιά του βιαστή που κατακτά το μυαλό του, τον κάνουν κυριολεκτικά κομμάτια. Κρίσεις μελαγχολίας τον σφυρηλατούν, αυτοαπομόνωση, απελπισία και απεγνωσμένες προσπάθειες να κρατηθεί...Μάταια όμως.
Το θλιβερό σκηνικό που διαδραματίστηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης 17 Μαρτίου 1988,  καθώς το σκοινί στο λαιμό του ξεκλείδωνε τις πύλες του Συνειδητού Θανάτου δύσκολα μπορεί να το περιγράψει κανείς... Καλοτάξιδος όπου κι αν είσαι "Μπαγάσα"...
Άραγε την ώρα που έφευγε τι να σκεφτόταν;
Σαν ρέκβιεμ...
Σαν ζόρι...
Σαν φυτίλι...

   Η κηδεία του Νικόλα, έγινε το απόγευμα της Παρασκευής 18 Μαρτίου 1988 στο νεκροταφείο της Καλλιθέας στη Νέα Σμύρνη, παρουσία 200 περίπου ατόμων, σε μια εξαιρετικά φορτισμένη ατμόσφαιρα:

-"Παιδιά να μην αφήσουμε να τον πάρουν τον Νικόλα τα 'κοράκια'..."
- "Δεν ήξερα, αγόρι μου, ότι είχες τόσους φίλους..."
- "Θα μας λείψεις, αλλά να είσαι σίγουρος ότι η ευαισθησία και η ανθρωπιά
    δε θα λείψει..."
- "Λέγανε ότι ήσουν απροσάρμοστος, μα εμείς ξέραμε ότι ήσουν ευαίσθητος..."
- "Νικόλα, γεια σου, σ' αγαπάμε…

Από το κασετόφωνο του Στέλιου Λογοθέτη ακούγεται για λίγο "Ο Μηχανισμός" σαν ύστατο χαίρε τιμής, ενώ στο μνήμα παραμένουν μέχρι που σκοτεινιάζει λίγοι φίλοι, παίζοντας κιθάρα και τραγουδώντας

"...Πα να κάνεις άλλη μια ζα...ζα...ζα...ζαβολιά…"
Τα έξοδα της κηδείας ανάλαβε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, φροντίζοντας λίγο καιρό αργότερα να τοποθετηθεί μία μαρμάρινη επιτύμβια στήλη αναγράφοντας τους στίχους του "Μπαγάσα".
Εντύπωση προκαλεί η ενασχόληση των μέσων ενημέρωσης με την αυτοκτονία, ενώ οι περισσότεροι δημοσιογράφοι ως αντικειμενικοί (όπως πάντα) κριτές κι επικριτές στολίζουν τα άρθρα τους με αρκετές  ανακρίβειες, λάθη και καταδίκες.
       Στο "Χώρο Προετοιμασίας", το μαγαζάκι στην Καλλιδρομίου 55, που αυτοκτόνησε ο Νικόλας, βρέθηκε από την αστυνομία ένα πρόχειρο αρχείο με δημοσιεύματα που τον αφορούσαν, αρκετές φωτογραφίες, χρηματικό ποσό, 3 κασέτες με πρόχειρες ηχογραφήσεις (μεταξύ τους και 6 ανέκδοτα τραγούδια), στίχοι και κείμενα.

Βρέθηκαν επίσης, οι πολυκάναλες μαγνητοταινίες που περιλαμβάνουν τις ηχογραφήσεις της περιόδου 1985-88, που έγιναν στο στούντιο "DIVA".
Ακόμη, βρέθηκαν τα 6 τελευταία χειρόγραφα σημειώματα του Νικόλα, στα οποία εξηγεί τους λόγους που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία. Παραθέτει επίσης οδηγίες για διάφορες  εκκρεμότητες που αφήνει πίσω του και κάποια μηνύματα: "Θάψτε με κάπου αν γίνεται ήσυχα ή καλύτερα κάψτε με και σκορπίστε με". Η αστυνομία βρήκε οκτώ χειρόγραφα αλλά μόνο έξι από αυτά φαίνεται να έγραψε ο Νικόλας. Όσον αφορά τα επιπρόσθετα δύο  χειρόγραφα το ένα είναι γραμμένο από την Λίτσα Περράκη και το άλλο είναι αμφιβόλου πατρότητας καθότι ο γραφικός χαρακτήρας διαφέρει από αυτόν του Άσιμου.
Το Φεβρουάριο του 1989 κυκλοφορεί ο πρώτος μεταθανάτιος δίσκος του Νικόλα, "Το Φανάρι του Διογένη", με τη συμμετοχή της Σωτηρίας Λεονάρδου. Ο δίσκος είναι βασισμένος στην "Παράνομη Κασέτα Νο 000008 - Στο Φανάρι του Διογένη" και τα τραγούδια κυκλοφορούν με καινούργια μείξη. Την επιμέλεια είχαν οι Δημήτρης Τραντάλης και Θύμιος Παπαδόπουλος, ενώ για την κυκλοφορία του δίσκου μεσολάβησε ο Β. Παπακωνσταντίνου παραμένοντας διακριτικά σε απόσταση. Παρόλη την αγάπη και τη συνολική δουλειά που συνοδεύει την κυκλοφορία αυτού του δίσκου, η αλήθεια είναι ότι έγιναν σοβαρές αλλοιώσεις σε μερικά από τα τραγούδια.
       Στις 25 Ιουλίου 1989, καθορίστηκαν τα μεταθανάτια πνευματικά δικαιώματα από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, ορίζοντας ως κληρονόμους τους γονείς του, Λάζαρο και Μαρία Ασημόπουλου (50%) και την κόρη του Λίλιαν Χαριτάκη-Άσιμου (50%).
       Στα 1989, ο κρατικός ραδιοφωνικός σταθμός της Γερμανίας "WDR", αφιερώνει στα πλαίσια του προγράμματος "Οι Αιρετικοί του Κόσμου", μία τρίωρη εκπομπή για τον Άσιμο.
Τα λείψανα του Άσιμου μεταφέρονται τελικά στη γενέτειρά του Κοζάνη το 1992 και φυλάσσονται έκτοτε στο οστεοφυλάκιο του κοιμητηρίου της πόλης.
Επίσης στην Κοζάνη έχει μεταφερθεί και εντοιχιστεί σε μία γωνιά μέσα στο κοιμητήριο και η επιτύμβια πλάκα με τους στίχους του "Μπαγάσα".
Το 1992, κυκλοφορεί ο δεύτερος μεταθανάτιος δίσκος του Νικόλα, "Στο Φαλημέντο του Κόσμου - Γιουσουρούμ", αυτή τη φορά με τη συμμετοχή του Β. Παπακωνσταντίνου. Την παραγωγή ανέλαβε ο Γιώργος Ψωμόπουλος και την ενορχήστρωση ο  Χριστόφορος Κροκίδης. Αποτέλεσμα, τα τραγούδια να έχουν μεν φρεσκάδα αλλά να απέχουν από το πνεύμα που χαρακτηρίζει τον Νικόλα Άσιμο.
       Στα 1997, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου στον δίσκο "Πες μου ένα ψέμα ν' αποκοιμηθώ", ερμηνεύει 5 τραγούδια του Νικόλα.
       Από το 1998 κιόλας ξεκινάει η προσπάθεια παρουσίασης του Νικόλα μέσα από το διαδίκτυο, μια προσπάθεια που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
       Από τις εκδόσεις "Σιγαρέτα" κυκλοφορεί στα 1999 το βιβλίο του Δημήτρη Μπαγέρη "Ο διάσημος Νικόλας Άσιμος". Είναι μια μικρή έκδοση που περιέχει βασικά κάποιο αρχειακό υλικό για τον Άσιμο και σκέψεις του συγγραφέα.
       Αρχές του 2000 κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Νέα Σύνορα - Λιβάνη", ο βιογραφικός θησαυρός: "Γιώργου Ι. Αλλαμανή "Δίχως Καβάτζα Καμιά - Βίος και Πολιτεία του Νικόλα Άσιμου".
Το βιβλίο αυτό αποτελεί την καλύτερη βιογραφία Έλληνα καλλιτέχνη που κυκλοφόρησε ποτέ.
       Τον Απρίλιο του 2000 κυκλοφορεί και "επίσημα" πλέον, σε μια καλαίσθητη έκδοση σχετικά
κοντά στο πρωτότυπο (με ατυχή στιγμή το εξώφυλλο), από τις εκδόσεις "Βιβλιοπέλαγος",
το βιβλίο του Νικόλα Άσιμου "Αναζητώντας Κροκανθρώπους", σε επιμέλεια Μιχαήλ Πρωτοψάλτη.
       Πολλές προσπάθειες αναπαραγωγής των τραγουδιών του Νικόλα, έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια με αφορμή την διάδοση των τραγουδιών στο διαδίκτυο. Αξίζει να αναφέρω τρεις πολύ αξιόλογες και πάνω από όλα ΜΗ εμπορεύσιμες:
α). Την καλαίσθητη έκδοση, ψηφιακή επεξεργασία και δωρεάν διανομή μόνο σε φίλους όλων των Παράνομων Κασετών [οκτώ cd σε μορφή wave με τα ανάλογα βιβλιαράκια με τους στίχους] από τον Ξενοφώντα Κ.
β). Την σημαντική έκδοση και διανομή μέσω του ταχυδρομείου [μόνο έξοδα αποστολής και άδειο cd], όλων σχεδόν των τραγουδιών του Νικόλα σε μορφή mp3 [στίχοι, εξώφυλλα], από την Ελευθεριακή Κολλεκτίβα Αντιεξουσιαστικής Επιθυμίας "Βραχόκηπος".
γ). Την αξιοθαύμαστη συγκέντρωση όλων των τραγουδιών [καθαρισμός τραγουδιών, στίχοι, εξώφυλλα], από τον Τάσο [kitsaros] για την διάσωση και διάδοση αυτών στο διαδίκτυο με την βοήθεια του προγράμματος-παροχέα eMule.
      Προς όλα αυτά τα παιδιά που αφιέρωσαν χρόνο, κόπο και χρήματα σε αυτές τις προσπάθειες, αξίζει ένα μεγάλο μπράβο και ένα θερμό ευχαριστώ για την αγάπη τους στον Νικόλα και το έργο του!
      Όσον αφορά την κυκλοφορία του διπλού cd "Βιομηχανία του Πεζοδρομίου" από την Minos-EMI, τον Νοέμβριο του 2002 και την πώληση αυτού έναντι του ποσού των 20,33 ευρώ!!, ένα έχω να πω: ΑΙ$ΧΟ$.

"Δεν υπάρχει σύμπαν
Υπάρχουν μόνο στιγμές
Συμπαντικές στιγμές
Αν φτάσεις στην ακινησία
Μπορείς παντού να ταξιδέψεις..."
(Βιβλιογραφία και πηγές: www.asimos.gr, Νικόλα Άσιμου "Αναζητώντας Κροκανθρώπους", Γιώργου Αλλαμανή "Δίχως Καβάτζα Καμιά - Βίος και Πολιτεία του Νικόλα Άσιμου", Αφιέρωμα του Δημήτρη Παπαδημητρίου, "In rock")

"...Ήταν σαν να πέρασε από δώ ο Έτσι και να μας έδωσε ζωή, και να γινήκαμε όλοι έτσι, και ξαναφεύγοντας ο Έτσι ρούφηξε όλη τη ζωή, παίρνοντας πίσω ό,τι είχε δώσει. Μαζί και μια σταγόνα απ' τον καθέναν. Ίσως του χρειαζόταν για να 'χει τη δύναμη να περπατά, για το αίμα που 'χε χάσει. Ίσως αυτό νομίζουν όλοι. Κι ίσως γι' αυτό τον αποφεύγουν, τον βρίζουν και τον θεωρούν αλήτη. Ίσως το πήρα κι εγώ έτσι. Αλλά τον ξέρω 'γώ τον Έτσι. Και ήμουν πριν κι εγώ σαν Έτσι. Θέλει κουράγιο να 'σαι Έτσι. Για να μπορείς να παραμένεις έτσι, πρέπει να παίζεις την ψυχή σου. Κι εγώ το ξέρω, δεν είν' έτσι. Και ο καθένας είν' ο Έτσι..." Νικόλας Άσιμος
 

         Από το TVXS

Βαγγέλης γεια (ΠΑΣΟΚ)

Ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ ζωγραφίζουν...

Σχέδιον ενός τυχαίου ψηφοφόρου του ΠΑΣΟΚ
 Εεεε...'Άλλους δεν βρήκαμε!

"Dr. Φλάντζας"

 

(Διαδρομή: sibilla)

Στη Νίκαια την Κυριακή ο Αλ. Τσίπρας

Πολιτική συγκέντρωση με κεντρικό σύνθημα πραγματοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ μεθαύριο, Κυριακή 18 Μαρτίου και ώρα 11 το πρωί, στον Πολυχώρο «Μάνος Λοΐζος» πρώην Μηχανική Καλλιέργεια (Θηβών 245, Νίκαια, απέναντι από τα Village), με ομιλητές τους: Αλέξη Τσίπρα, πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ και Θεανώ Φωτίου, Μέλος της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.

   «Ή εμείς ή αυτοί - Μαζί μπορούμε να τους ανατρέψουμε»

Από το "ΠΑΜΕ ΑΛΛΙΩΣ") 

 

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός...

Καλό μήνα (τρόπος του λέγειν)

Ο blogger είναι κουρασμένος. Πολύ κουρασμένος. Ο Blogger δυσκολεύεται να ονειρευτεί οτιδήποτε θετικό για τον καινούριο μήνα...

Εγκαίνια υπερσύγχρονου γηπέδου στον Κορυδαλλό (Super κλίκα)

Τα εγκαίνια και η παρουσίαση του νέου υπερσύγχρονου γηπέδου της Superκλίκας, Korydallos Asylum Arena. Ενα υπερσύγχρονο γήπεδο που θα φιλοξενήσει και τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος.
Korydallos Asylum Arena (κλεμμένο από KORYDALLOS.BLOGSPOT)

Μπάτε Σόιμπλοι αλέστε

Βουβό Κίνημα*

 

Ανοιχτή επιστολή στον Αλέξη Τσίπρα και τον Φώτη Κουβέλη

πηγή:  korydallistaskkk

Οι εποχές απαιτούν ωριμότητα. Οι στιγμές σοβαρότητα. Η κοινωνία, στα όρια της, υποβάλλει με τον τρόπο της, άλλοτε σιωπηλά κι άλλοτε ηχηρά μέσω δημοσκοπήσεων , ένα ξεκάθαρο αίτημα για ενότητα, συσπείρωση, αλληλεγγύη, όλων εκείνων των δυνάμεων που αντιτάχθηκαν στην λαίλαπα του μνημονίου, που δεν ευθύνονται τουλάχιστον άμεσα για την πολυεπίπεδη κατάρρευση και διαφθορά , που προτείνουν έστω στα όρια των δυνατοτήτων τους, κοινωνικών, πολιτικών και ιδεολογικών, έναν άλλο τρόπο πολιτικής διακυβέρνησης και κοινωνικής εκπροσώπησης.

Υπό τις συνθήκες αυτές, τι νόημα έχει άραγε, η διατήρηση της τελευταίας και για πολλούς –κυρίως ανένταχτους- ανεξήγητης ακόμη διάσπασης, της ριζοσπαστικής και δημοκρατικής αριστεράς; Ποιο χάσμα είναι εκείνο και ποιας τάξης μεγέθους που δεν αφήνει τους έως πρότινος συντρόφους , να συστρατευθούν σε εκείνο που η κοινωνία προστάζει κι απαιτεί; Πως είναι δυνατόν να μην υπάρχει κανένα ορατό σημείο επαφής, όταν μεγάλα στρώματα της κοινωνίας βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης; Τι εξυπηρετεί – αν όχι εκλογικές σκοπιμότητες- η ξεχωριστή κάθοδος των δυνάμεων αυτής της αριστεράς στις επερχόμενες εκλογές, όταν η συσπείρωσή τους θα μπορούσε να αποτελέσει έναν άλλο ισχυρό εναλλακτικό πόλο στα κοινωνικά και πολιτικά πράγματα;

Σίγουρα θα μπορούσε κάποιος, εκπροσωπώντας τον έναν ή τον άλλο φορέα, να διατύπωνε αρκετά επιχειρήματα κυρίως ιδεολογικού περιεχομένου για να δικαιολογήσει την εμμονή στην διάσπαση αυτή. Πόσο αλήθεια όμως θα ενδιέφεραν τα επιχειρήματα αυτά όσους δίνουν καθημερινά την μάχη της απλής επιβίωσης κι απαιτούν δυναμική εκπροσώπηση των τελευταίων προσδοκιών που τους απέμειναν; Και πόσο σημαντική μπορεί να είναι η οποιαδήποτε ιδεολογική ή πολιτική διαφορά ώστε να υπερτερεί της κρίσιμης αναγκαιότητας ενός κοινού μετώπου;

Οι τελευταίες πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις με κοινό παρανομαστή το μνημόνιο και την εποχή του , απέδειξαν για ακόμη μια φορά ότι η δυσκολία να διαχειριστεί η ίδια η αριστερά τα πάθη της προκαλώντας νέα ιστορικά λάθη, αποτελεί πρόκριμα για ολόκληρη τη κοινωνία και την απήχηση που μπορεί να έχει στα τμήματα του πληθυσμού που υπο άλλες συνθήκες πολιτικής και κοινωνικής ωριμότητας θα έβρισκε πολιτικό καταφύγιο σε μια συμπαγή αριστερά ικανή να διαδραματίσει ισχυρό ρόλο στις σημερινές συνθήκες.

Αναμφισβήτητα, μέσα από την ¨μνημονιακή¨ δοκιμασία ολόκληρης της κοινωνίας , απεδείχθη, πως η αριστερά για ακόμη μια φορά, κρύβοντας το κεφάλι της στην άμμο, δεν αναλαμβάνει την ιστορική της ευθύνη.Κι ακόμη, με την ανευθυνότητα και την ανοχή της , διασώζει ακόμη και τώρα το εξουσιαστικό σύμπλεγμα του δικομματισμού και της κοινοβουλευτικής αχρωμίας, περιορίζεται σε δημοσκοπική και αργότερα ίσως μικρο-εκλογική κερδοφορία , σπαταλώντας το πολιτικό της κέρδος στην εσωστρέφεια και το κατακερματισμό, σημεία ενός παλαιολιθικού αριστερού τρόπου σκέψης και καθιστά τον εαυτό της τελικά μέρος της πολιτικής κρίσης ενός συστήματος με τραγικά αδιέξοδα και στρεβλώσεις, όταν μάλιστα η ίδια θα έπρεπε να αποτελεί δύναμη εξόδου από τη κρίση και οραματισμού της κοινωνίας και όχι εύκολο αποκούμπι πολιτικών και εκλογικών αδιεξόδων. Κι ακόμη, υπεροπτική, αλαζονική και αδιάλλακτη, αδιάφορη για τις κοινωνικές συνέπειες των πολιτικών πράξεων της, άτολμη, φοβισμένη και ανερμάτιστη , όχι μόνο δεν είναι συσπειρωμένη και συμπαγής διαμορφώνοντας έντονο κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο , αλλά αντίθετα αναλώνεται αλόγιστα κι επιπόλαια , ενισχύοντας τα κοινωνικά ελλείμματα, τις παθογένειες του συστήματος και τις αντιδραστικές πολιτικές και κυρίως μια σαφή απολίτικη στροφή των χαμηλών στρωμάτων της κοινωνίας που υπο συνθήκες μιας ηγετικής αριστερής παρουσίας θα αποτελούσε τη μεγάλη κοινωνική δεξαμενή της.

Σίγουρα δεν είναι η ώρα για κρίσεις , επιμερισμό ευθυνών, μακρόσυρτες συσκέψεις. Η αναγκαιότητα της συσπείρωσης της αριστεράς στις ημέρες μας , δεν μπορεί ή δεν προλαβαίνει να αναλυθεί σε τραπέζι συσκέψεως ή αίθουσα παραταξιακών επιτελείων, σε επιστημονικό κοινωνιολογικό συνέδριο Μαρξιστών επιστημόνων , δεν αποτελεί απότοκο κομματικών γνωματεύσεων. Αντίθετα, δημιουργείται κάθε ημέρα στους δρόμους και τις πορείες, στα κινήματα και τους φορείς και όσο και αν κάποιοι αδιαφόρησαν μέχρι τώρα για τη πολιτική των δρόμων και τη δέσμευση των κινημάτων, δεν έχουν πλέον καμία πολυτέλεια να το κάνουν. Εκτός πια κι αν ενδιαφέρονται απλά και μόνο για την περιστασιακή καταγραφή ενός ποσοστού ανόδου. Αυτό όμως απαιτούν οι συνθήκες;

Όλη αυτή η ¨μνημονιακή¨ περιπέτεια αποτελεί μια χρήσιμη κι ελπιδοφόρα στη προοπτική της αφετηρία για μια διαφορετική πορεία που δεν σταματά στις κακοδαιμονίες της Αριστεράς και στην αυταρχική της, έναντι στη κοινωνία, εσωστρέφεια. Κι αυτό, οφείλει συνολικά η αριστερά να το αντιμετωπίσει. Γιατί έχει το ιστορικό χρέος να συσπειρωθεί με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη κοινωνική απήχηση. Και αυτή μπορεί να τη συναντήσει σε χώρους που αποτελούν το ζωτικό χώρο της αριστεράς. Στην ίδια τη κοινωνία. Όχι αποκλειστικά σε κομματικές οργανώσεις μελών και φίλων , αλλά σε ολόκληρη τη ριζοσπαστική και δημοκρατική τάση της κοινωνίας. Ο στόχος αυτός δεν αναζητείται με παραταξιακά διαβατήρια και δηλώσεις κομματικής προσήλωσης μόνο στο καταστατικό των επιμέρους οργανώσεων , μα στους χώρους και τα μέτωπα που η ίδια η κοινωνία έχει δημιουργήσει. Άλλωστε περί μετώπου δυνάμεων της κοινωνίας πρόκειται, όχι για φοιτητική οργάνωση τριαντάχρονων επαγγελματιών της ριζοσπαστικής θεωρίας και μόνο αυτής, ούτε για μη κερδοσκοπική οργάνωση για την διάσωση του δημοκρατικού αριστερού κέντρου, από την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ.

Στην κατεύθυνση αυτή και με δεδομένη της έως πρότινος συντροφική σχέση του Αλέξη Τσίπρα και του Φώτη Κουβέλη, ένα απλό τηλεφώνημα ίσως και να αρκεί για την πρώτη συνάντηση. Ισως πάλι και να απαιτείται μια πρωτοβουλία από προσωπικότητες της αριστεράς που συνομιλούν και με τους δύο. Τρόπος υπάρχει. Όπως και χώρος. Κανείς από τους δύο δεν περισσεύει, όχι τώρα , πόσο μάλλον μετεκλογικά. Με τον Αλέξη Τσίπρα επικεφαλής της επερχόμενης νέας μεγάλης ενιαίας κοινοβουλευτικής ομάδας και τον Φώτη Κουβέλη, υποψήφιο Πρόεδρο μιας ενδεχόμενης κατόπιν μετεκλογικών ζυμώσεων εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης, ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ θα καταφέρει να διαμορφώσει ένα ορμητικό κοινωνικό ζωντανό ποτάμι που θα παρασύρει ολόκληρη την κοινωνία στην εμπνευσμένη πορεία μιας μετωπικής συνισταμένης , ενός διαφορετικού κοινωνικού αγωνιστικού πόλου που θα αναδειχθεί σε πρωταγωνιστή των εξελίξεων, ακριβώς όπως, δεκαετίες πριν, πρωταγωνίστησε η ΕΔΑ , που επί ίσοις όροις θα μπορέσει να καλέσει και το ΚΚΕ να συμβάλει ουσιαστικά και παρά τις διαφορές τους σε αυτό που το ίδιο αποκαλεί λαϊκή αντεπίθεση.

Οι εκλογές είναι κοντά. Όμως έστω κι αργοπορημένα, χρόνος υπάρχει. Ένας ¨ άλλος πόλος είναι εφικτός¨. Δεν είναι αργά. Ας αναλάβουν όλοι τώρα την ευθύνη και τη πρωτοβουλία και αύριο κιόλας όσοι δεν λιγοψύχησαν –κι είναι ακόμη πολλοί- ας ξαναβρεθούν στο γνωστό χώρο για το γνωστό χρέος τους έναντι της κοινωνίας. Η με αυτή την μορφή παρουσία της Αριστεράς στις επερχόμενες εκλογές , επιβάλλεται από την ίδια τη κοινωνία, τα κινήματα, την ίδια την ιστορία . Εκτός αν επιμείνει να ξεπεραστεί από αυτά. Τότε όμως θα αναλάβει για πάντα το κόστος. Και δυστυχώς, δεν θα είναι μόνο πολιτικό.

*για την αντιγραφή
Σταυρος Αντυπας

http://aristeristrouthokamilos.blogspot.com

Rolling Stones - Under My Thumb HQ

Σελίδα υποστήριξης οργανισμών ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ και ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ.

Η ιστορία του βίντεο όπως αναφέρεται στην πηγή

Έχουν ένα παιδί το οποίο πάσχει από σοβαρή ασθένεια και όταν έμαθαν ότι ο ΟΕΚ κλείνει απελπίστηκαν!
Ήρθαν πρόσφατα με μετάθεση στην Αθήνα από την Πρέβεζα, προκειμένου να είναι κοντά σε γιατρούς για το παιδί τους.
Λίγο πριν τη μια το μεσημέρι, ο άνδρας πείστηκε να κατέβει ενώ η γυναίκα παραμένει στο παράθυρο και μιλάει με τον διαπραγματευτή.
 Ο ΟΕΚ μαζί με άλλους οργανισμούς είναι στην λίστα εκείνων που κλείνουν άμεσα και οι υπάλληλοί τους ή θα απολυθούν ή θα βγούν στην εφεδρεία.

Η αποχώρηση ίσως γίνει μέσω της νέου τύπου εφεδρείας (12 μήνες με αμοιβή 60% του μισθού και ύστερα απόλυση) και αφού πρώτα θα υπάρξει και η σχετική αξιολόγηση ώστε να μη βρεθεί εκτός δημοσίου το σύνολο των υπαλλήλων των οργανισμών που θα κλείσουν αλλά κάποιοι από τους υπάλληλους να στελεχώσουν άλλες θέσεις μέσω μετάταξης.

Άνοιξε και μια σελίδα υποστήριξης στους εργαζόμενους των δυο οργανισμών (από την οποία αντιγράφω):

Ο Θάνατος του Κοινωνικού Κράτους

Ο οικονομικός πόλεμος που διεξάγετε αυτά τα δυο χρόνια είχε ως πρώτα θύματα του,
τους οργανισμούς ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ και ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ

Με το δεύτερο μνημόνιο καταργούνται και τα δυο τελευταία προπύργια του Κοινωνικού κράτους

Από  τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας 
Καταργούνται :

Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί σε όλη την Ελλάδα 
που προσφέρουν εκπαίδευση και σίτιση 
σε πάνω από 2000 παιδιά και βρέφη.
Ο κοινωνικός τουρισμός και το εκδρομικό πρόγραμμα 
(με επιπτώσεις στης τοπικές κοινωνίες, σε ξενοδοχεία, 
σε τουριστικά γραφεία, σε θέσεις εργασίας).
Τα βιβλία & τα θεατρικά εισιτήρια (επιπτώσεις και στον πολιτισμό)

Από  τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας
Καταργούνται :

Τα δάνεια (άτοκα & επιδοτούμενα) 
Τα δάνεια αυτά θα δοθούν σε ξένες τράπεζες & θα διπλασιαστούν οι δόσεις.
Η επιδότηση ενοικίου για τους χαμηλόμισθους.
Οι εργατικές κατοικίες

Φιλε Επισκέπτη άφησε και εσύ την υπογραφή σου.Μόνο όλοι μαζί μπορούμε να ανατρέψουμε αποφάσεις που καταλύουν οποιαδήποτε έννοια κοινωνικού   κράτους.

Νύχτας ENIGMA τα

Φωτογραφίες και σχόλια από τον χτεσινοβραδινό βομβαρδισμό στο Χαϊδάρι που είχε σαν αποτέλσμα την ολική καταστροφή  δυο μαγαζιών και πολλές "παράπλευρες απώλειες" παρουσιάζει το ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙΣ
(Αν πάντως ήταν μπράβοι, δεν αναμένεται να βρεθεί και η κάρτα τους στα αποκαϊδια).

Στους πέντε δρόμους...

(ΆΤΙΜΗ ΖΩΗ)

 Θρήνος για το δράμα. Κλαίμε την πατρίδα, κλαίμε και τους δικούς μας ανθρώπους.
Είχαν αρχίσει να πιστεύουν πως είναι ισόβιοι σαν τους μητροπολίτες...

ΘΑ ...ΛΥΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΜΑΣ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ?...

Η πουτανόγρια του Βερολίνου μας έλυσε τα οικονομικά προβλήματά μας και, τώρα, βάλθηκε να μας κλείσει και τα ανοικτά εθνικά ζητήματα.

Με τον Γκρουέφσκι συναντήθηκε και βρήκε την ευκαιρία να μιλήσει για την αναγκαιότητα συμβιβασμού στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, έτσι ώστε ν΄ ανοίξει ο δρόμος για την ένταξη του γειτονικού κρατιδίου στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.

logoplokies
«Το ζήτημα της ονομασίας πρέπει να διευθετηθεί. Γι' αυτό και εγώ θα συνέχιζα οπωσδήποτε τις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα και θα προσπαθούσα να βρω μια λύση. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση είμαστε όλοι συνηθισμένοι στους συμβιβασμούς, διαφορετικά η Ένωση δεν θα μπορούσε να επιβιώσει», δήλωσε η Μέρκελ, μάλλον έχοντας στο νου της τους «συμβιβασμούς» της Ελλάδας στους δικούς της, απροκάλυπτους, εκβιασμούς.

Και για μην αφήσει καμιά αμφιβολία για τα αισθήματά της απέναντί μας, η σύγχρονη εκφραστής του γερμανικού εθνικιστικού ηγεμονισμού, έδωσε τη στήριξή της στις προσπάθειες της πΓΔΜ να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε.

 logoplokies

 

Ο Θεός να μας τα φέρει δεξιά γιατί έρχεται πείνα στην Ελλάδα!

Πολύ πολύ γουστόζικο βιντεάκι



απόσπασμα από συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Sigma της Κύπρου λίγο πριν πάρει το δρόμο για τον Κορυδαλλό.

 Όπως θα δείτε σήμερα στο Κουτί της Πανδώρας, στους λογαριασμούς της Μονής Βατοπεδίου, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος υπήρξε συνολική εισροή το 2007 και το 2008 ποσού 361 εκατ. ευρώ.
Ο Εφραίμ εξηγεί: «Μαζεύαμε λεφτά γιατί βλέπαμε ότι έρχεται πείνα».
Πολύ καλό!!!

Γιατί έτσι μας αρέσει!

Για να πονέσει λιγότερο

Όλοι στους δρόμους!

Μαζεύουν υπογραφές οι Νιώτης Διαμαντίδης Λιντζέρης?
 
Στη Β' Περιφέρεια του Πειραιά, των 8 εδρών, η κατάληψη δύο εδρών από τις τρεις που έχει σήμερα το ΠΑΣΟΚ θα φαντάζει τεράστιο κατόρθωμα (Αναφέρει σε άρθρο με τίτλο " Η σφαγή του ΠΑΣΟΚ: Ποιοί βγαίνουν και ποιοί χάνουν την έδρα τους" η Εφημερίδα)


Η νευρική κρίση στην οποία ζουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους μήνες εντείνεται όσο πλησιάζει η ημερομηνία των εκλογών και όσο οι δημοσκοπήσεις μειώνουν αντι -έστω να σταθεροποιούν- το ποσοστό του κόμματος της σημερινής κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Τα ποσοστά έχουν καταγραφεί ακόμη και σε μονοψήφιο αριθμό κάτι που σημαίνει ότι στην καλύτερη περίπτωση, στο πιό ευφάνταστο σενάριο εκλογικού αποτελέσματος, το ΠΑΣΟΚ δεν θα εκλέξει περισσότερους από συνολικά 60 βουλευτές, Κάποιοι μιλούν ακόμη και για 40.
Ο μικρός αυτός αριθμός δεν προέρχεται μονοδιάστατα από το μικρό εκλογικό ποσοστό, αλλά κυρίως από το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος εκλογικός νόμος που -έτσι κι αλλιώς- κλέβει το δεύτερο κόμμα για να κάνει αυτοδύναμη κυβέρνηση το πρώτο, δεν έχει προβλέψει την κατακρήμνιση του δικομματισμού.
Οι προβολές του έχουν γίνει με 5 άντε 6 κόμματα στη Βουλή. Τώρα, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν 8 ή και 10 κόμματα. Αυτομάτως λοιπόν, το πρώτο κόμμα δεν έχει αυτοδυναμία, αλλά το δεύτερο λεηλατείται.
Αν λοιπόν δεχθούμε ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να βγάλει 60 βουλευτές από τους οποίους περίπου οι 20 θα είναι νέοι -με βάση το στατιστικό δεδομένο όλων των προηγούμενων αναμετρήσεων- αυτό σημαίνει ότι από την παρούσα Βουλή, μόλις 40 βουλευτές θα κάθονται και πάλι στα έδρανα. Δηλαδή μόλις ο ένας στους τέσσερις από αυτούς που εξελέγησαν το 2009.
Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις που υπάρχουν και τις προβολές των πιθανών εκλογικών αποτελεσμάτων το ΠΑΣΟΚ αναμένεται να εκλέξει:
Α' ΑΘΗΝΑΣ
Από έναν έως τρεις βουλευτές στην 17εδρική Α' Αθήνας, από 8 που είχε εκλέξει το 2009.
Αν ο Γιώργος Παπανδρέου, όπως ακούγεται θελήσει να πολιτευτεί σε αυτή την περιφέρεια και με δεδομένο ότι δεν χρειάζεται σταυρό ως πρώην πρωθυπουργός, τότε οι θέσεις που μένουν είναι από μηδέν στην χειρότερη περίπτωση, ως δύο στην καλύτερη.
Για να αντιληφθούμε το μέγεθος της μάχης, το 2009 οι τρεις πρώτοι κατά σειράν ήταν οι: Κώστας Σκανδαλίδης, Αννα Διαμαντοπούλου και Χρήστος Παπουτσής. Και ακολουθούσαν οι Νάσος Αλευράς, Θανάσης Τσούρας, Σπύρος Κουβέλης, Παντελής Οικονόμου και Πέμη Ζούνη.
Β' ΑΘΗΝΑΣ
Στην Β' Αθήνας, τη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας η σφαγή θα είναι θηριώδης. Από τις συνολικά 42 έδρες, το ΠΑΣΟΚ κατέλαβε το 2009 τις 20. Σήμερα έχει 17 βουλευτές καθώς οι Γιάννης Δημαράς, Μιλένα Αποστολάκη και Σοφία Σακοράφα είναι πλέον ανεξάρτητοι.
Οπως όλα δείχνουν το ΠΑΣΟΚ μπορεί να βγάλει από 5 έως και 8 στην καλύτερη περίπτωση βουλευτές.
Τα ονόματα είναι βαριά, όπως και ο αναμενόμενος ανταγωνισμός άλλωστε.
Ανδρέας Λοβέρδος, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Λούκα Κατσέλη, Απόστολος Κακλαμάνης και Μίμης Ανδρουλάκης είναι οι πρώτοι 5 κατά σειράν του 2009. Φυσικά οι σειρές αλλάζουν.
Και ακολουθούσαν οι: Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Πέτρος Ευθυμίου, Βάσω Παπανδρέου και Τηλέμαχος Χυτήρης.
Από εκεί και κάτω ήταν οι: Γιώργος Κουτρουμάνης, Αννα Νταλάρα, Κώστας Γείτονας, Μιλτιάδης Παπαϊωάννου, Γιάννης Βούρος, Γιώργος Χαραλαμπόπουλος, Χρήστος Πρωτόπαπας και Λάμπρος Μίχος.
Να συνυπολογιστεί ότι η Β' Αθήνας είναι παραδοσιακά μία από τις περιφέρειες που χρησιμοποιούν οι αρχηγοί -μαζί με το Επικρατείας- για να βάζουν λαμπερά πρόσωπα στα ψηφοδέλτια, αν φυσικά το σημερινό ΠΑΣΟΚ μπορεί να έχει νέες τέτοιες υποψηφιότητες.
Α' ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Στην Α' Θεσσαλονίκης, των 16 εδρών, το ΠΑΣΟΚ είχε κερδίσει τις 6. Σήμερα, έχει σίγουρη τη μία, παλεύει για άλλη μία και θεωρεί θαύμα την τρίτη έδρα.
Αν υπολογίσουμε ότι το 2009 την πρώτη θέση είχε καταλάβει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, εκ των φαβορί για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, άρα και αυτοδικαίως εκλεγόμενος από εκεί και πέρα, το χάος.
Χάρης Καστανίδης, Χρύσα Αράπογλου, Γιάννης Μαγκριώτης, Εύα Καϊλή και Σπύρος Βούγιας, η σειρά εκλογής των επομένων. Η ομάδα κλείνει με την προσφάτως ορκισθείσα Κυριακή Τεκτονίδου που αντικατέστησε τον παραιτηθέντα -λόγω μέτρων και Τρόικα- Θωμά Ρομπόπουλο.
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ
Στην Περιφέρεια Αττικής των 12 εδρών το ΠΑΣΟΚ είχε εκλέξει 6 και έχει πλέον 5 μετά την ανεξαρτητοποίηση του Βασίλη Οικονόμου.
Τώρα στην Ιπποκράτους ο νέος αρχηγός πρέπει να θεωρεί σίγουρο τον έναν και να χαρεί αν υπάρξει και δεύτερος.
Το 2009 μια θέση είχε καταλάβει στην περιφέρεια αυτή ο τέως πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Αν επιμείνει να την κρατήσει, οι υπόλοιποι μάλλον θα λογίζονται ως αναπληρωματικοί. Αν όχι, η Εύη Χριστοφιλοπούλου ήταν η πρώτη του 2009. Ο Θεόδωρος Πάγκαλος δεύτερος και ακολουθούσαν οι Παντελής Ασπραδάκης και Ντίνος Βρεττός.
Α' ΠΕΙΡΑΙΑ
Στην Α' Περιφέρεια Πειραιά, την παλιά εκλογική περιφέρεια του Κώστα Σημίτη, το ΠΑΣΟΚ είχε καταλάβει τις δύο από τις 6 έδρες. Για πρώτη φορά κινδυνεύει στις επόμενες εκλογές να μην έχει εκπρόσωπο από την περιφέρεια αυτή στη Βουλή.
Πάντως οι σημερινοί βουλευτές είχαν εκλεγεί, ως πρώτος ο Δημήτρης Καρύδης και ως δεύτερος ο Μανώλης Μπεντενιώτης.
Β' ΠΕΙΡΑΙΑ

Στη Β' Περιφέρεια του Πειραιά, των 8 εδρών, η κατάληψη δύο εδρών από τις τρεις που έχει σήμερα το ΠΑΣΟΚ θα φαντάζει τεράστιο κατόρθωμα. Γρηγόρης Νιώτης, Δημήτρης Λιντζέρης και Γιάννης Διαμαντίδης αναμένεται να δώσουν σκληρή μάχη για το ποιος θα διασωθεί τελικά.

Περνώντας τώρα στις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες της επαρχίας διαπιστώνουμε ότι και εκεί το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει τα χάσει σχεδόν τα πάντα.
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Σε ένα από τα προπύργια του το Ηράκλειο της Κρήτης, το ΠΑΣΟΚ είχε και αυτή τη φορά του 5 από τους 8 βουλευτές. Κινδυνεύει όμως να μείνει το πολύ με δύο. Θα κονταροχτυπηθούν οι Βασίλης Κεγκέρογλου, Φραγκίσκος Παρασύρης, Μανώλης Στρατάκης, Μαρία Σκραφνάκη και Γιάννης Μιχελογιαννάκης που πήρε τη θέση του περιφερειάρχη Σταύρου Αρναουτάκη.
ΑΧΑΪΑ
Σε ένα άλλο προπύργιο, την Αχαΐα των 9 εδρών το ΠΑΣΟΚ είχε 4 και κινδυνεύει να έχει μόλις μία, δύο με το ζόρι.
Ο Κώστας Σπηλιόπουλος ήταν ο πρώτος του 2009 και ακολουθούσαν οι: Θανάσης Παπαδόπουλος, Ανδρέας Τριανταφυλλόπουλος και Μαρία Κυριακοπούλου.
ΛΑΡΙΣΑ
Στη Λάρισα των 8 εδρών το ΠΑΣΟΚ έχει τις 3, αλλά δεν ελπίζει σε περισσότερες από μία. Ο γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας Θεόδωρος Εξαρχος και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης ήταν οι δύο πρώτοι. Ακολουθούσε η Βασιλική Αλεξανδρίδου.
ΣΕΡΡΕΣ
Στις Σέρρες των 7 εδρών, το ΠΑΣΟΚ ελπίζει σε μόλις 1 από τις 3 που είχε έως σήμερα με τους Μάρκο Μπόλαρη, Στάθη Κουτμερίδη και Μιχάλη Τζελέπη.
ΗΛΕΙΑ
Στην Ηλεία των 6 εδρών και των 4 του ΠΑΣΟΚ, η δεύτερη έδρα θα αποτελεί θρίαμβο. Μιχάλης Κατρίνης, Γιάννης Κουτσούκος, Παναγιώτης Αντωνακόπουλος και Τάκης Δημητρουλόπουλος θα αγωνιστούν σκληρά.
ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ
Στην τελευταία από τις μεγάλες περιφέρειες την Αιτωλοακαρνανία των 8 εδρών, το ΠΑΣΟΚ είχε εκλέξει 4 βουλευτές που έχουν μείνει ήδη 3 καθώς ο Παναγιώτης Κουρουμπλής είναι πλέον ανεξάρτητος. Θάνος Μωραΐτης, Σοφία Γιαννακά και Ανδρέας Μακρυπίδης θα αγωνιστούν για τη σίγουρη έδρα και θα ευελπιστούν για δεύτερη.
ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
Τέλος, μεγάλες ανατροπές αναμένονται και στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Το ΠΑΣΟΚ ως πρώτο κόμμα είχε εκλέξει από τους 12 βουλευτές, τους 5. Κατά σειρά, τους Γιάννη Ραγκούση, Ελένη Παναρίτη, Ηλία Μόσιαλο, Μάγια Τσόκλη και Παύλο Γερουλάνο. Από αυτούς σίγουρα ο κ. Ραγκούσης αναμένεται να κατέβει στη Β' Αθήνας ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τον πήχη της εκλογής, ενώ πιθανότατα θα είναι υποψήφιος και ο Ηλίας Μόσιαλος.
Σε κάθε περίπτωση το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να προσδοκά βάσιμα σε περισσότερες από μία έδρα.
ΜΟΝΟΕΔΡΙΚΕΣ
Στις μικρότερες περιφέρειες τα δεδομένα είναι πολύ πιό απλά. Θεωρητικά το ΠΑΣΟΚ θα χάσει όλες τις μονοεδρικές περιφέρειες.
ΔΥΕΔΡΙΚΕΣ
Στις δυεδρικές θα διατηρήσει τη μία έδρα με την προϋπόθεση ότι θα είναι δεύτερο κόμμα.
ΤΡΙΕΔΡΙΚΕΣ
Στις τριεδρικές ελπίζει σε μία από τις δύο έδρες που συνήθως έχει σήμερα, αν και σε αρκετές περιφέρειες δεν θα υπάρχει βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, λόγω των εξομαλύνσεων που έχει ο κάθε εκλογικός νόμος.
πηγή

Το χαρτί της άτακτης χρεοκοπίας.

«Η ελληνική πλευρά πρέπει να παίξει το χαρτί της άτακτης χρεοκοπίας» δήλωσε στον ΣΚΑΪ ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, αναγνωρίζοντας πως «αν οδηγηθούμε σε άτακτη χρεοκοπία θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα το τραπεζικό σύστημα, οι μισθοί και οι συντάξεις» αλλά «το μεγαλύτερο πρόβλημα θα το έχει η Ευρωζώνη».

«Το χρέος είναι μη διαχειρίσιμο, με το PSI τα περισσότερα χρήματα θα πάνε στις τράπεζες και τους ομολογιούχους», υποστήριξε ο κ. Τσίπρας και επανέφερε την πρότασή του είτε να διαγραφεί το χρέος, είτε «να δοθεί περιθώριο χρόνου στη χώρα για τρία χρόνια, με μη καταβολή τόκων και χρεολυσίων στους πιστωτές».

Αναφερόμενος στην τρόικα, τόνισε ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος κάθεται στο τραπέζι με «υπαλληλίσκους δεύτερης διαλογής», τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ θα απέλαυνε αν ήταν στην εξουσία.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ (λινκ)

 Δεν ξέρω πόσοι συμφωνούν και πόσοι διαφωνούν, αλλά πρόκειται για την διατύπωση μιας καθαρής πρότασης, η οποία όμως, επί της ουσίας, είναι και η μόνη μορφή "διαπραγμάτευσης" . Όλα τα άλλα είναι μόνο για εσωτερική κατανάλωση.

Έβρος: συνεχής ενημέρωση για τις πλημμύρες.

στο piazza del popolo

Παιχνίδι

Επτά πράγματα:

• Ο τενεκές ρουφούσε ανελλιπώς (2 λίτρα ημερησίως) γάλα ως το 27^ο έτος της ηλικίας του.

• Ο τενεκές, έδωσε πολλές φορές το τελευταίο του τσιγάρο και κράτησε το άδειο πακέτο.

• Ο τενεκές με τους δειλούς ανθρώπους δείχνει επιείκεια και με τους γλοιώδεις αυστηρότητα.

• Η ζωή του τενεκέ ταξιδεύει στη μεγάλη πόλη και η σκέψη του ταξιδεύει σε ένα νησί. 

• Ο τενεκές είναι εξωφρενικά επίμονος και ανυποχώρητος όταν πιστεύει ότι έχει δίκιο, αναθεωρεί όμως πάντοτε αν πειστεί  ότι κάνει λάθος.

• Ο τενεκές συγχωρεί πολύ εύκολα τα ατοπήματα των άλλων (για αυτό μπορεί και να τον εκμεταλλευτούν δυο φορές με τον ίδιο τρόπο).

• Η συνάντησή του τενεκέ με μια κατσαρίδα σε κλειστό χώρο, μπορεί να του χαλάσει το κέφι για μια βδομάδα.

Λαμβάνωντας την πρόσκληση του Chocorello είναι γεγονός ότι αρχικά θεώρησα πως με βάση το ύφος του blog δεν ταιριάζει η συμμετοχή μου. Αργότερα όμως, σκέφτηκα ότι δεν είναι καθόλου ευγενικό να αρνηθώ τη συμμετοχή και έτσι αποφάσισα να γράψω "επτά πράματα για μένα", στο πλαίσιο του αναφερόμενου παιχνιδιού . Εξάλλου, κράτησα  περίπου άλλα εκατόν επτά σε απόλυτο μυστήριο, προκειμένου να διατηρήσει ένα ενδιαφέρον "αποκαλυπτικότητας" η σχεδιαζόμενη έκδοση βιβλίου που ετοιμάζω για το μέλλον.

Και τώρα πρέπει σύμφωνα με τον κανόνα του παιχνιδιού να υποδείξω 15 bloggers που "πρέπει" να κάνουν το ίδιο.
τα νέα του Βελγίου
Βάσια Ακαρέπη
Κορυδαλλός, ποδηλατώντας
aria patsi
zimotirio 
Ένα γελαστό απόγευμα
Μάνος
podilatisa
προσωπικό ημερολόγιο
αν η κατσαρόλα είχε λαλιά 
άδραξε την ημέρα 
Πρίμα - Πλώρα
Χαριτίνη
παραμυθάς
χαρτοπόντικας

(Τσαγκαράδα)

...και άλλες πατάτες.

Συνεχίζοντας, με πατάτες, προσφέρω μια εναλλακτική συνταγή στους ταλαίπωρους της Θεσσαλονίκης  (για τα 2000 σακιά), ομολογώ όμως ότι (πρωί -πρωί), η εικόνα, που αποτελεί μια πρόκληση, μου άνοιξε την όρεξη.

 

Τη συνταγή, μπορείτε να διαβάσετε στον Chocorello και πρόκειται αυτή τη φορά για ένα πραγματικό event πατάτας.

Τα "κτηνώδη ένστικτα" των αγορών, θα υποκύψουν -τελικά- μόνο όταν εκδηλωθεί η δράση της οργής που προκαλεί η πείνα των ανθρώπων;

(Και το άλλο βασικό ένστικτο (εδώ)

http://www.youtube.com/watch?v=NwjnksQbQs4&feature=related

Event πατάτας στη Θεσσαλονίκη!

Για ένα σακί πατάτες ...

Απίστευτες στιγμές, αντίστοιχες με αυτές που διαδραματίστηκαν στο Σύνταγμα πριν από λίγες ημέρες, εκτυλίχθηκαν το πρωί στην πλατεία Σιντριβανίου στη Θεσσαλονίκη, όταν χρειάστηκε λιγότερο από μία ώρα για να... εξαφανιστούν 2.000 σακιά πατάτες που διέθεσαν δωρεάν πατατοπαραγωγοί από το Νευροκόπι Δράμας.

 χαμομηλακι

Στη φυλακή για το βιβλίο της....

Μπήκε με τη θέλησή της στις φυλακές Κορυδαλλού η Σμάρω Γιαννακοπούλου  και επέλεξε να μοιραστεί την καθημερινότητα εξαρτημένων γυναικών, οι οποίες παρακολουθούσαν πρόγραμμα του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕ.Θ.Ε.Α.), προκειμένου να βιώσει την πραγματικότητά τους και να την επικοινωνήσει, στη συνέχεια, μέσα από το βιβλίο της «Τα κάγκελα δεν τα βάζει η φυλακή».
Θέλοντας να μάθει περισσότερα για τις ιδιαιτερότητες των Κοινοτήτων στις φυλακές, όπου οι χρήστες καλούνται να αντιμετωπίσουν, εκτός από την εξάρτηση, τον εγκλεισμό και το εχθρικό περιβάλλον, αποφάσισε, σε συνεργασία με το ΚΕΘΕΑ, να αποκτήσει την εμπειρία της βιωματικής παρακολούθησης. «Έτσι, το Νοέμβριο του 2009, και για 5 μέρες, έμπαινα στις 9 το πρωί στις φυλακές Κορυδαλλού και μέχρι τις 6 το απόγευμα συμμετείχα κανονικά στις δραστηριότητες του προγράμματος μαζί με άλλες 12 εξαρτημένες γυναίκες» .

Η πηγή μου είναι εδώ και το μόνο που αλλάζει είναι η φωτογραφία. 
(Σκέφτηκα να βάλω τη δικιά μου αφού είναι πιό σχετική με μελέτη, επειδή ο σκοπός διαβάζει τις εφημερίδες. Καλό είναι και αυτό, από το να μη διαβάζεις καθόλου...)

 ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΒΑΖΕΙ Η ΦΥΛΑΚΗ.

ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ (Κασιμάτης)

Είναι πρώτος στα ποδήλατα...

Πρωτοπορεί δικαιολογημενα, αφού δεν χρειάζονται πετάλια...

Από μικρός πρέπει να αντιπαθούσε αυτά τα κουραστικά για τα πόδια εργαλεία και έτσι μεγαλώνοντας, όταν έγινε Δήμαρχος αποφάσισε να φτιάξει αυτές τις  σύγχρονες πράσινες (και ξεκούραστες) διαδρομές που είναι η χαρά του ποδηλάτη. 

Αυτό είναι. Τουλάχιστον ότι δεν μπορέσαμε εμείς, ας το χαρούν τα παιδιά μας. (Πολλά Κογκρατουλέισον).

Φωτό από την Αγίου Γεωργίου στον Κορυδαλλό [από δώ]

Μεταφέρουν τα λύματα της Ανατολικής Αττικής στην Ψυττάλεια.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Όχι στη μεταφορά λυμάτων της Ανατολικής Αττικής στην Ψυττάλεια.

Την πλήρη αντίθεσή τους στην απόφαση της ΕΥΔΑΠ για μεταφορά των λυμάτων περιοχών της Ανατολικής Αττικής στο ΚΕΛ Ψυττάλειας εξέφρασαν οι συμμετέχοντες σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του  Αντιπεριφερειάρχη Πειραιά κ. Στέφανου Χρήστου, την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012 στα γραφεία της Περιφερειακής Ενότητας  Πειραιά.

Στη συνάντηση μετείχαν ο Βουλευτής της Α΄ Πειραιά κ. Καρύδης Δημήτριος, ο Αντιπεριφερειάρχης Νήσων κ. Κατσικάρης Δημήτρης, ο Δήμαρχος Σαλαμίνας κ. Τσαβαρής Ιωάννης, ο Αντιδήμαρχος Κερατσινίου – Δραπετσώνας κ. Κουλούκης Δημήτριος, ο Αντιδήμαρχος Περάματος κ. Μπεσίρης Παναγιώτης, ο Δημοτικός Σύμβουλος  Κορυδαλλού και μέλος της ΠΕΔΑ κ. Διάκος Ιωάννης, οι Γενικοί Γραμματείς των Δήμων Πειραιά κ. Διαμαντίδης Στέλιος, Κερατσινίου – Δραπετσώνας κ. Ευθυμίου Νίκος  και Σαλαμίνας κ. Καραγιάννη Ευαγγελία, οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι κ.κ. Αξαρλής Ιωάννης και Τσιρίδης Γιώργος καθώς και ειδικοί συνεργάτες και  υπηρεσιακοί παράγοντες της Π. Ε. Πειραιά και των Δήμων.

Ο Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά κ. Στέφανος Χρήστου στην τοποθέτηση του χαρακτήρισε ιδιαίτερα σημαντικό από περιβαλλοντικής απόψεως αλλά και άκρως πολιτικό το θέμα της μεταφοράς των λυμάτων της Ανατολικής Αττικής  σε μια περιοχή που διαχρονικά είναι επιβαρυμένη, αφού έχει καταστεί,  προφανώς με ταξικά κριτήρια, η χαβούζα όλων των ανεπιθύμητων δραστηριοτήτων της Αττικής.

 Καυτηρίασε δε την  συμπεριφορά αφενός  της ΕΥΔΑΠ, η οποία προχώρησε στη λήψη απόφασης για αλλαγή του σχεδιασμού και μεταφορά των λυμάτων της Ανατολικής Αττικής  στην Ψυττάλεια χωρίς ενημέρωση και διαβούλευση με τους φορείς της αυτοδιοίκησης Α΄ και Β΄ Βαθμού της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά και αφετέρου των φορέων της Αυτοδιοίκησης και των πολιτών της Ανατολικής Αττικής, οι οποίοι πανηγύρισαν για μια απόφαση που μεταφέρει τα λύματα που αυτοί παράγουν σε περιοχές ήδη υποβαθμισμένες, για να τις υποβαθμίσουν ακόμη περισσότερο, καταστρατηγώντας την διακηρυγμένη, σε συνέδρια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης  αλλά και την αποδεκτή από την απλή λογική, αρχή της «χωροταξικής δημοκρατίας», δηλαδή της επίλυσης των προβλημάτων στην περιοχή που αυτά δημιουργούνται.

Προλαβαίνοντας δε  ενστάσεις και αντιρρήσεις με το επιχείρημα ότι η  πρόταση μεταφοράς των λυμάτων στην Ψυττάλεια είναι βιώσιμη από τεχνοκρατικής και οικονομικής πλευράς,  παρουσίασε στοιχεία της ΕΥΔΑΠ, σύμφωνα με τα οποία τον Οκτώβριο του 2011 τα ρυπαντικά φορτία εισόδου στο ΚΕΛ Ψυττάλειας κυμαίνονταν μεταξύ  89% και 103 % των φορτίων σχεδιασμού και αντιπρότεινε την σαφώς οικονομικότερη λύση της αναβάθμισης του υφιστάμενου ΚΕΛ Λαυρίου ή τη δημιουργία νέου ΚΕΛ  σύμφωνα με τον μέχρι σήμερα σχεδιασμό.

Κλείνοντας σημείωσε ότι η συγκεκριμένη απόφαση της ΕΥΔΑΠ αποτέλεσε οδηγό και για τους υπόλοιπους Δήμους της Ανατολικής Αττικής οι οποίοι εγκαταλείπουν τα σχέδια  δημιουργίας ΚΕΛ στην ευρύτερη περιοχή και καταθέτουν προτάσεις για μεταφορά των λυμάτων τους στην Ψυττάλεια.

Ακολούθησαν τοποθετήσεις και διάλογος των συμμετεχόντων  από τον οποίο προέκυψε ότι υπάρχει σαφής και ομόφωνη  αντίθεση στο σχεδιασμό της μεταφοράς των λυμάτων από την Ανατολική  Αττική στην Ψυττάλεια και αποφασίστηκαν τα  παρακάτω:

1. Να κατατεθεί από τους Βουλευτές της Α΄ &  Β΄ Πειραιά ερώτηση στη Βουλή , προκειμένου να πληροφορηθούμε υπεύθυνα και τεκμηριωμένα τους λόγους που οδήγησαν στην αλλαγή του σχεδιασμού επεξεργασίας των λυμάτων της Ανατολικής Αττικής, παρά τις ειλημμένες αποφάσεις της Διυπουργικής Επιτροπής, από τον Οκτώβριο του 2011, για την ένταξη της κατασκευής στο ΕΠΠΕΡΑΑ του ΚΕΛ Σαρωνικού  και του  ΚΕΛ Βορείων Μεσογείων.

2. Να κληθεί η ΕΥΔΑΠ  να παραστεί σε νέα σύσκεψη των φορέων της περιοχής, στην οποία να παρουσιάσει τις θέσεις της για το θέμα και να απαντήσει σε συγκεκριμένα ερωτήματα σχετικά με τις περαιτέρω δυνατότητες επεξεργασίας λυμάτων από το ΚΕΛ Ψυττάλειας, τις προβλέψεις για αύξηση του πληθυσμού και κατά συνέπεια και  της παροχευτικότητας των ήδη συνδεδεμένων περιοχών του λεκανοπεδίου καθώς και για τη συμβατότητα των προτεινόμενων νέων έργων με την ήδη εγκεκριμένη μελέτη περιβαλλοντικών όρων (ΚΥΑ  140774/11-6-2009)

3.  Να κληθεί η ΕΥΔΑΠ  να απέχει από κάθε ενέργεια σχετική με την πρόοδο των προτεινόμενων έργων.

 

                                                                   Από το Γραφείο Τύπου

Άτσα!!! Πιάσαμε και ρετιρέ!

Εδώ και λίγες μέρες, όπως σημείωσα και με κόκκινο στην εικόνα ,
το tenekedoupoli εμφανίζεται στην πρώτη σελίδα της Google κατά την επιλογή γενικής αναζήτησης με τη λέξη "Κορυδαλλός".
Καλό και αυτό. Για να μπαίνουμε στη μύτη σε κάτι λεβέντηδες του "τοπικού συστήματος", που με κάθε ευκαιρία εκφράζουν την ξινίλα τους ή προσπαθούν να απαξιώσουν.

Είναι μια ευκαιρία να αποκαλύψω ότι τελευταία ο μέσος χρόνος που διαρκεί η επεξεργασία - ολοκλήρωση μιας ανάρτησης είναι 2' ως το πολύ 5΄ λεπτά, ενώ όπως φαίνεται σε 33 μέρες του 2012 έχουν ανεβεί μόνο 19 αναρτήσεις. (Ουσιαστικά, δηλαδή δεν ασχολούμαι με το blog).

Σταθερά στην δεύτερη (ή τρίτη) θέση κατάταξης της Google με τη λέξη "Κορυδαλλός" παραμένει το korydallos.blogspot που υποθέτω ότι πρέπει να δέχεται αρκετές δεκάδες χιλιάδες κλικ μηνιαία. Δεν ξέρω ποιο είναι πιο ξινό, αλλά πάντως ξινό μου φαίνεται και αυτό για το τοπικό σύστημα -και όχι μόνο...

ΖΕΥΓΑΡΩΜΑ!

Ζευγάρωσαν λέει για... την ηγεσία στο κόμμα.

Για τις κρύες μέρες.

Κάτι ζεστό...

Janis Joplin - Cry Baby (live in toronto 1970)

Να σκεπάζετε με κασκόλ τα αυτιά και με χοντρές κάλτσες τα ποδάρια. Να παραμένετε νομοταγείς και καλοπληρωτές γιατί διαφορετικά δεν θα ξαναανεβεί ποτέ η θερμοκρασία.
Περίληψη (και) του σημερινού δελτίου ειδήσεων 2/2/ 2012..